جوانی هایت را با بچگی هایم پیر کردم ببخش مرا مادر؛

:)

باب اسفنجی سندی و گری رو هم داشت ولی وقتی پاتریک باهاش قهر میکرد یه جور خاصی تنها میشد انگار هیشکیو نداشت:))

"من سيفهُم ضجيج داخلك وأنت في أتم هدوئك؟" چه کسی آشوبِ درونت را می‌فهمد؛ وقتی‌که در آرام‌ترین حالتت قرار داری؟

؛ و به زیبایی دو چشمانت قسم میخورم که، هیچگاه قلبم جز تورا طلب نکرد ارامشِ جان...

گفتم عشق هیچ گاه واقعیت ندارد ، اما تو با آمدنت همه چیز از احساسات ذهنم را پریشان کردی.

پدرم هی وصیت کرد که عاشق نشوم، تو چه کردی که به گور پدرم خندیدم ؟

+ ماه رو نگاه کن ، خیلی‌زیباست.. -وقتی چشماتو دارم از ماه سراغی نمیگیرم.

آنکه بی حرف کُند، حال مرا خوب..کجاست؟!

من متعلق به خستگی بی پایانم .

و من به یکباره یاد گرفتم دیگر کسی رو دوست نداشته باشم, باری روی شانه هایش نباشم, که نداند با من چه کند و کجای دلش بگذارد که نه من بشکنم, و هم او ثابت بماند, و من به یکباره یاد گرفتم همه ی اعتمادم را در کوله پشتی‌ام پنهان کنم تا دست هیچ احَد الناسی بهش نرسد, تا بشود اسباب بازی کودکی های نداشته اش و من به یکباره اینچنین قد کشیدم و بزرگ شدم.

-