آره؛من ذوقِ آشنا‌شدن با آدمای جدید زندگی رو از دست دادم.

باید یاد بگیرم مادامی که از عشق کسی مطمئن نشده‌ام، با او خاطره‌ای نسازم... چرا که تاوان خاطرات جنون است و بس...!

بخند که ماه رقیب می‌خواهد !

فراموش میشه فراموش میشه باز هم تاکید میکنم؛ فراموش میشه کسی که فک میکردی بدون اون میمیری.

حالیمه دور و برم چی میگذره اما هرچیزی لایق توجه من نیس!

احتیاج دارم با یکی که سلیقه‌ی موسیقیش شبیه منه شب بندازیم تو جاده و هیچی نگیم فقط آهنگ گوش کنیم.

گفت: اگر بروم چه؟ گفتم: آن‌گاه تو اولین وطنی هستی که ساکنش را ترک می‌کند.

اتفاقا نباید آدم هارو تو عصبانیت شناخت. ‏این جمله‌ بی پایه و اساس که میگه: آدم ها رو باید تو عصبانیت شناخت از ذهنتون پاک کنین‏، اتفاقا افراد تو عصبانیت خودشون نیستن اونها اونقد تحت تاثیر عوامل منفی هستن که بدون هیچ فکر و برداشت حرفی رو میزنن و رفتاری رو میکنن که بعدا خودشون هم ناراحت هم پشیمون میشن. مگه داریم کسی و که موقع عصبانیت قربون صدقه‌ کسی بره و بگه ممنون چقد قشنگ عصبانیم کردی. این جمله‌های آبکی سرشار از احساسات بچگانس، نه بلوغ و روشن فکری.

یک جایی شنیدم که می‌گفت: "کسی که تاج رو بخواد، سنگینی تاج هم تحمل می کنه..." خواستم بگم اگه کسی واقعا شما رو بخواهد ضعف ها، بد قلقی ها، شکست ها، کمبود های شما را هم می خواهد، و از آنها دلیلی برای رفتن نمی سازد... می ماند و در کنار هم از همدیگه آدم های بهتری می سازید، نه با اصرار به تغییر " بلکه با عشق به آنچه هستی"

روزهای خوبی نبود،اما من در همان روزهای سخت هم تو را دوست داشتم.

‏شما ممکنه بخاطر موضوعی با یکی از بهترین آدمای زندگیت قطع رابطه کنی که اگه همون کارو یه غریبه انجام میداد میگفتی فداسرت و میبخشیدی. بحثِ توقعه ، انتظار نداری یه سری آدما بتونن دلتو بشکنن.