لحظاتی میرسه که هیچ کس، مطلقا هیچ کس، یار و یاورت نیست فقط و فقط خودت باید بارهایی رو به دوش بکشی.. این یه حقیقت تلخه، اینکه در نهایت انسان با وجود همه آدمهای حاضر در زندگیش موجودِ تنهاییه.
دلگیرم این روزها از تمام آنچه در خاطرم خاطراتی را رقم زدند که سالیان سال قرار است حسرتشان را بخورم
اُحِبُك مِنْ دون اَنْ اَعلَمْ
كَيفْ،اَينْ و مَتى؟!
هكذا اُحِبُك ببَساطَةْ.
من دوست دارمت...
و ندانم زِ کی، چرا، چگونه و از کجا...!
«من به سادگی تمام، دوست دارمت!»
نزار_قبانی