اولاش فکر میکردم همه چیز نوبتیِ تا دیدم همیشه اون اول صبح بخیر میگه ، خیالم راحت بود ازینکه مثل من فکر نمیکنه ، اما بعد یه مدت دیدم منم بعضی روزا ، زودتر از اون صبح بخیر میگم ؛ دیدم عاشقش شدم ، عاشقِ اینکه اون مثل بقیه نبود ، که توی ذهنش مثل بقیه نوبتی بازی دربیاره یا دوست داشتنشو ازم پنهون کنه ، یهو دیدم خودمم مثل اون شدم ، دیدم منم واسم این چیزا مهم نیست ، راستش آدم بعد ازینکه یه سری شکست هارو تجربه میکنه ، عاشق کسی میشه که بشه بهش با خیال راحت محبت کرد ، بهش محبت کرد و اون عوض نشه ، ادم اصلا باید به بعضی ها با خیال راحت تکیه بزنه چون مطمئنه اون مثل کوه پشت احساساتت میمونه.
خواستم بدونی توام اون ادمی هستی که بهت تکیه زدم.
