دلتنگی مثل نفس کشیدن زیر پتو میمونه؛
اولش باهاش کنار میای و سخت نیست، ولی هر چقدر میگذره نفست سنگین تر میشه، و حسِ خفگیت بیشتر(:
فاصلهها هرگز
مانعی برای دوست داشتن،برای عشق نیستند.
درست؛ اما
اگر من اینجا گریه کنم
آیا در دوردستها
گونههای تو خیس خواهد شد؟!
قدر ادمایی که همین الان توو زندگیتون هستن رو خیلی بدونید
یهو میبینی دیگه نیستن بعد افسوسشو میخورید
قدر همو بدونید
زندگی کوتاهه...
به زندگیم که فکر میکنم میبینم کتابا همیشه نجاتم دادن ، فیلما، سریالا ، موزیکا نجاتم دادن ؛
آدما؟ نه ، هیچوقت.
نگران نیستم. کسی نمیداند چه سرنوشتی در انتظارش است. چرا باید برای چیزی که نمیدانم نگران باشم؟