شب غم تو نیز بگذرد. ولی در این میان،دلی ز دست می رود. ابتهاج-

ما سال‌ها اندوه را ‏بر دوش کشیدیم،‏و صبح طلوع نکرد! -محمود درویش.

من واقعا دارم همه تلاشمو میکنم‌و خستم

چرا وقتی مثل خودتون بر خورد میکنم ناراحت میشید؟! یعنی انقد از خودتون متنفرید ؟

دستانت را به من بده تا به آنجا حرکت کنیم جایی که هیچ‌چیز،در انتظار هیچ‌چیز نیست جایی که همه‌چیز،تنها در انتظار ماست. اشعار پابلو نرودا-

بمان که عشق به حالِ من و تو غبطه خورَد بمان که یارِ تو ام، عشق کن که یارِ منی! :)

«‌ترجیح میدهم به ذوقِ خویش دیوانه باشم تا به میلِ دیگران عاقل...»

الان دقیقاً همونجام که شاهرخ مسکوب میگه: «نمی‌دانم چرا این‌قدر خالی شده‌ام نه حرفی برای گفتن دارم و نه کاری برای کردن»

برای فرار کردن از دست ادما راهی جز خوابیدن ندارم؛

چقدر نزار قبانی قشنگ میگه: «مرا جوری در آغوش بگیر که انگار فردا می‌میرم؛ و فردا چطور؟ جوری در آغوشم بگیر که انگار از مرگ بازگشته‌ام»

اصرار آدمو خسته می‌کنه، اصرار به خوب کردن حال کسی، اصرار به بیرون رفتن، اصرار به خوردن غذا و حتی نخوردنش، اصرار به دیدن یک فیلم و انجام دادن یک کار، اصرار به ادامه دادن به یک رابطه. مهم نیست چندبار بیانش کنی، در هرصورت انجامش نخواهم داد.

مدتیست که در ک*افت، روزهای مملو از کلافگی‌ام را می‌گذرانم. حدالامکان از سخن‌ گفتن و ارتباط برقرار کردن با دیگران پرهیز می‌کنم. حوصلهٔ حرف‌های صد من یک غازشان را ندارم. مایلم کل روز را در رخت‌خواب دراز بکشم...