مهران مدیری: عاشق شدین؟! رضا ناجی: بله! مهران مدیری: کِی؟! رضا ناجی: حدودا ۲۸ سالم بود! مهران مدیری: چیکار کردین؟! رضا ناجی: گرفتمش : )

مغزم ، مغزم درد میکند از این همه حرف

و میگذرد دروغی بود که میخواستیم باور کنیم .

گر میدانست بزرگ شدن به معنای درد کشیدن است ؛ هیچ گاه نمیخواست بزرگ شود

از پنجره بوی سوختگی می‌آمد ؛ انگار همین حوالی کسی تمامِ گذشته اش را آتش زده ، جنگلی را سوزانده تا درختی را فراموش کند : )

ازاشک هایم تعجب کنم یا از کلماتی که مرگ میریخت؟

پرسید دلت برا کدوم ورژن از خودت تنگ شده؟ راستش دلم برای اون ورژن با انگیزه‌ی هدفمندم تنگ شده

خیلی گریه کردم! برای همه چیز گریه کردم. برای تمام چیزهایی که در خودم دوست نداشتم برای حماقت‌های ناخودآگاهی که مرتکب شده بودم و تمام چیزهایی که وقتی عقل رس شده بودم فکر می‌کردم هرگز گم نمی شوند. از میدان اتوآل تا میدان کلیشی اشک ریختم. در تمام پاریس اشک ریختم، و برای تمام زندگی‌ام گریه کردم." - آنا‌گاوالدا

از دفن ما؛ سالهاست که میگذرد، فقط کاش کسی میدانست چرا نمیمیریم؟!

‏دستها حافظه دارند، تمام لمسها را یادشان میماند، دلتنگ می‌شوند.

کی قراره بفهمیم کور کردن ذوقِ یه آدم با فرو کردن یه چاقو تو قلبش فرق زیادی نداره؟ :)