ولی واقعا اینک یکیو داشته باشی که کُله روزتو براش تعریف کنی و در مورد همه چی باهاش حرف بزنی ، خیلی خوبه:))
دلم میخواد به تک تک دوستام پیام بدم که شاید بهترین دوستتون نباشم، ولی واقعن این بیشترین تلاشی بوده که من بعنوان دوست میتونستم از خودم نشون بدم و رفتار من در قبال شما بهتر از چیزی بوده که با خودم داشتم؛ این نهایت من بوده. حالا هر چقدر کم.
ولی چه کاریه.چه میشه کرد.چه میشه گفت.
یکی از شماها یشب بهم گفت تنهایی بهتره از بودن زوری آدما و الان میفهمم چقد درسته!
غمگینم. همیشه غمگینم. دیروزم بودم، پریروز هم بودم، فردا هم خواهم بود. سعی میکنم قبول کنم که همیشه همین میمونه و هیچوقت نمیتونم خودم رو انسان شادی بدونم.
فقط خواستم بهت یاداوری کنم موضوعی که الان داره مختو میخوره و تورو از کار و زندگی و درس و غذا خوردن و فعالیت های روزمره و تفریح و حتی بلند شدن از تختت و بیرون اومدن از اتاقت انداخته؛ کمرنگ میشه. هر مهمی یه روز بی اهمیت میشه. صبر داشته باش و خودتو از ادامه دادن محروم نکن. بلند شو و انقدر ساده زمانو از دست نده. جوری یادت میره که انگار تاحالا اتفاق نیوفتاده. تو دوباره سبز میشی. من بهت قول میدم.
ولی تو حق نداری بخاطر آدما و حرفاشون گریه کنی، میتونی بخاطر شکست و پشیمونی خودت گریه کنی ولی بخاطر آدما نه!
|شرقیِغمگین|
ولی تو حق نداری بخاطر آدما و حرفاشون گریه کنی، میتونی بخاطر شکست و پشیمونی خودت گریه کنی ولی بخاطر آ
درده دیگه آدم دست خودش نیست وقتی کلی غم و عقده و حسرت بهت فشار میاره تو میتونی جلوشو بگیری؟نمیتونی پس محبوری گریه کنی