ایتا - |شرقیِ‌غمگین|

بزرگترین توهین به یک انسان، انکار رنج اوست

1 مشاهده08:12

همه چیز را از دست داده بود حتی تنهایی را.

1 مشاهده08:13

چقدر انسان تنهاست، مثل پَر کاهِ در هوای طوفانی.

1 مشاهده08:13

یکی از دلایلی که هیچ‌وقت هیچ‌جایی بهم خوش‌ نگذشته این بوده که خودم یه‌جا بودم، فکرم یه‌جای دیگه

1 مشاهده08:13

رد زخم ؛ هیچوقت از بین نرفت. بین سایه لباسام قایم شدن و بلند شدم

1 مشاهده08:13

حالا یاد گرفته بودم که حتی نمی‌توانستم کامل به خودم اعتماد کنم، چه برسد به کسی دیگر !

1 مشاهده08:13

آدمیزاد، تومارِ طولانی انتظار است.

1 مشاهده08:13

اگر بخواهم خودم رو به صورت رسمی توصیف کنم باید بگم من یک دلقک هستم

1 مشاهده08:14

و ناگهان دیگر اسمت باعث لبخندم نشد

1 مشاهده08:14

من کلا «ترس از دست دادن» توی مغزم تعریف نشده

1 مشاهده08:14

و تو آنجا بودى، ميخنديدى و عشق مى ورزيدى و حرف مى زدى و من، من مى سوختم

1 مشاهده08:15

هر کسی در عمقِ وجودِ خود قبرستان کوچکی دارد که محل آرمیدنِ تمام آن کسانی است که او دوستشان داشته است

1 مشاهده08:16

مطالب بعدی