گوش کردم به حرفت، که زیاد فکر نکنم و خودم را خسته نکنم. کلید خانهام را دست غم ندهم. نایستم. عبور کنم. اما حواست هست که این روزها خوب بودن چقدر سخت است؟
هیچ آدمی و یا هیچ خاطرهای هرگز به طور کامل فراموش نمیشه، از یه جایی به بعد فقط اهمیتش رو از دست میده؛
افسردگی همیشه غم عمیق نیست، یهوقتایی اینجوریه که بی تفاوت میشی و حوصلهی هیچ تغییر و اتفاق جدیدی رو نداری؛ و این روند روز ها تکرار میشه.
یکی قدش بلنده یکی دیگه قدش کوتاه تره،
یکی چشماش رنگیه اون یکی چشماش تیره تره،
یکی صورتش بدون جوش و لکه یکی دیگه صورتش متفاوت تره،
یکی بینی بهتری داری و اون یکی بینیش مورد پسند شما نیست ،
اینا چیزی نیست که خوده آدم انتخاب کرده باشه،پس لطفا تا به اون آگاهی نرسیدید در مورد ظاهر بقیه صحبت نکنید!