وابستگی زمانی ایجاد میشه که طرفِ مقابل خواسته و نا خواسته، کاری میکنه یا حرفی میزنه که حس بهتری داشته باشی. عوض کردن حالِ آدما رو هر کسی بلد نیست.

‏موقع عصبانیت حواستون باشه با کی و چجوری دارین حرف میزنید. همه چی حل میشه و حالتون خوب میشه اما یه حرفایی یه لحنایی هیچوقت از دل طرف مقابل پاک نمیشه.

بعضی وقتا نیاز داری از آدمایی که خیلی دوستشون داری فاصله بگیری، واسه اینکه بهشون نزدیک بمونی.

لب واقعا عضو خوشگلیه، مخصوصا وقت‌هایی که بسته میمونه راجع به ظاهر، سلیقه، علایق، رتبه کنکور، ازدواج، بچه‌دار شدن، دانشگاه رفتن، میزان درآمد و... کسی نظر نمیده و سوال نمیپرسه.

او تند خو نبود؛ آن‌ها از سمت شكسته‌اش به او نزدیک می‌شدند.

آدمیزاد مجبور به تجربه چیزهاییه که خودش انتخاب نمی‌کنه، و مجبور به گرفتن تصمیماتی که نمی‌خواد. آدمیزاد محکوم به تحمله.

لبخند که میزد صدای رنج کشیدنش به گوشم میخورد

اون دیالوگه بود که میگفت : « من هر روز همینقدر خسته ام فقط امروز حوصله ی گول زدنِ خودم و بقیه رو ندارم » عمیقا میفهمم چی داره میگه.

-

نظن أننا نسيناها، تعود بعد زمن على هيئة بكاء بلا سبب أو ضيق أو حزن أو وحشة بلا توقيت فکر می‌کنیم فراموشش کرده‌ایم، اما پس از مدتی، به‌شکل گریه‌ی بی‌دلیل یا دلتنگی و اندوه و ترس گاه‌و‌بیگاه برمی‌گردد.

من اونقدری که برایِ آدم‌ها جنگیدم، برایِ خودم نجنگیدم. »

دلم می‌خواست یه روزی صاحب کافه ای دنج و زیبا می‌شدم.