-

نظن أننا نسيناها، تعود بعد زمن على هيئة بكاء بلا سبب أو ضيق أو حزن أو وحشة بلا توقيت فکر می‌کنیم فراموشش کرده‌ایم، اما پس از مدتی، به‌شکل گریه‌ی بی‌دلیل یا دلتنگی و اندوه و ترس گاه‌و‌بیگاه برمی‌گردد.

من اونقدری که برایِ آدم‌ها جنگیدم، برایِ خودم نجنگیدم. »

دلم می‌خواست یه روزی صاحب کافه ای دنج و زیبا می‌شدم.

که ما به گناه خوردن یک سیب چقدر تنها ماندیم .

می‌گفت: "هیچ‌کس به داستان ما اهمیت نمی‌دهد، مگر این‌که برنده شویم."

افسردگی مثل این میمونه که میدونی داره دیرت میشه،ولی نمیتونی از جات بلند شی.

نکند ما خواب کسی باشیم که سالها پیش پای درخت بلوط به خواب رفته است..؟

یه روزی میرسه که همه اونایی که بهت میگفتن تو هیچی نمیشی میگن‌ تو کشف ما بودی! - مهران مدیری.

بسیار سال‌ها گذشت تا بفهمم آنکه در خیابان می گرید از آنکه در گورستان می‌گرید غمگین‌تر است.

لطفاً به آدمایی که بخاطر از دست دادن کسی ناراحتن نگید «برا تو گزینه‌های بهتریم هست» اون آدم دنبال جفت گیری نیست! بخش مهمی از آیندش و خاطراتی که زندگی کرده رو از دست داده!

من به شما اطمینان میدهم،یک احمق تحصیل کرده از یک احمق بیسواد احمق تر است.