که ما به گناه خوردن یک سیب چقدر تنها ماندیم .

می‌گفت: "هیچ‌کس به داستان ما اهمیت نمی‌دهد، مگر این‌که برنده شویم."

افسردگی مثل این میمونه که میدونی داره دیرت میشه،ولی نمیتونی از جات بلند شی.

نکند ما خواب کسی باشیم که سالها پیش پای درخت بلوط به خواب رفته است..؟

یه روزی میرسه که همه اونایی که بهت میگفتن تو هیچی نمیشی میگن‌ تو کشف ما بودی! - مهران مدیری.

بسیار سال‌ها گذشت تا بفهمم آنکه در خیابان می گرید از آنکه در گورستان می‌گرید غمگین‌تر است.

لطفاً به آدمایی که بخاطر از دست دادن کسی ناراحتن نگید «برا تو گزینه‌های بهتریم هست» اون آدم دنبال جفت گیری نیست! بخش مهمی از آیندش و خاطراتی که زندگی کرده رو از دست داده!

من به شما اطمینان میدهم،یک احمق تحصیل کرده از یک احمق بیسواد احمق تر است.

اینجا چون گلدانِ قدیمیِ خانه‌ی مادربزرگ، دارم خاک می‌خورم، گردوغبار تمام تنم را گرفته، حیف نیست؟ حیف است که تنها بمانیم و حیف شویم.

دستش را به گلویش می‌زند و می‌گوید؛ اینجاست، رد نمی‌شود.

و سلام بر آیندگان. آنان که کتابِ تاریخ ما را می‌خوانند و نخواهند دانست که چه بر ما گذشت.

فراموش کردن آدمی که دوسش داری مثل چراغ روشن تو روز میمونه، نمیبینیش فکر میکنی فراموشش کردی اما شبا یهو روشنی همه جا رو میگیره