اینجا چون گلدانِ قدیمیِ خانه‌ی مادربزرگ، دارم خاک می‌خورم، گردوغبار تمام تنم را گرفته، حیف نیست؟ حیف است که تنها بمانیم و حیف شویم.

دستش را به گلویش می‌زند و می‌گوید؛ اینجاست، رد نمی‌شود.

و سلام بر آیندگان. آنان که کتابِ تاریخ ما را می‌خوانند و نخواهند دانست که چه بر ما گذشت.

فراموش کردن آدمی که دوسش داری مثل چراغ روشن تو روز میمونه، نمیبینیش فکر میکنی فراموشش کردی اما شبا یهو روشنی همه جا رو میگیره

من ممکنه آدم خوبی باشم، ولی هرچیزی حدی داره!

آدمک خر نشوی مستِ هوایش بشوی..

‌‌حیفِ وقتی که برای این زندگی هدر رفت

همه چیز را به خوبی درک میکنم و این بالاخره مرا خواهد کشت.

بیش از حد فکر کردن فقط باعث نمیشه تو سرت یه شکاف ایجاد بشه، بلکه انقدر بهت فشار میاره که یه روز خودت رو از پنجره پرت کنی بیرون!

درسته که انسان جایزالخطاست ولی ماهم دائم البخشش نیستیم .

من فکر میکردم شماهم مثل خودَمین همونقدر خوب ، قدرشناس و صادق. ولی اون چیزی ک نشون میدادین نبودین ، بازیگرای خوبی بودین.

زیبایی فقط جلب توجه میکنه،اون چیزی که قلب رو تسخیر میکنه شخصیته؛