خسته تر از اونیم که برگردی و دوباره مثل قبل بهت اهمیت بدم.

من از فردایِ بدون تو همین الانشم خستم.

شایدم زندگی همینه، همین آدما و غمای قدیمی که انگار هیچوقت نمیخواد ازم جدا بشه و خداحافظی کنه، بعضی وقتا فکر می‌کنم اینجا دفن شدم و تو باتلاقِ خودم موندگارم.

بهم گفت: نترس، نباید بترسی، عشق فقط بخاطر اینکه ما از همدیگه دوریم و همو نمیبینیم تموم نمیشه"

سفر می خوام، طولانی، با حساب بانکی پر، بدون فکر کردن به روز برگشت، بدون هیچ گونه تماسی از هیچکس،بدون فضای مجازی...

قبلا دوست داشتنی تر بودی، برو قبلا بیا.

همه‌ی ما خواهیم مرد، دیوانگی کنید.

بحث کردن با خانواده هیچوقت برام عادی نمیشه، هربار عصبانی، بی انرژی و شکسته میشم.

من از آنان که تسلایشان میدادم، غمگین‌تر بودم.

که تحملِ هر دردی ممکن است الا دلتنگی.

هر آنکە خود را می‌کشد ، هنوز امیدی دارد . امیدِ تمام کردن همەچیز .

به دنبال پیدا کردن راهی برای یافتن خود بودم , دیدم که زمان را هم گم کرده ام.