آدم خوش قلبی بودم، اما زندگی مسئله‌اش قلب نبود.

چرا هر روز و هر شب باید جمعه باشه؟ از اینکه امشب رو به سختی سر میکنم و فردا یه جمعه دیگه آغاز میشه متنفرم. از اینکه هر شب من باید مثل غروب جمعه چنگ بزنه به تموم سلول های مغزم و قلبم رو طوری فشار بده که انگار یه تبر برداشتن و دارن دیوارای قلبمو رو سرش خرد میکنن و فکر کردن خیلی چیزا تا حدی به کل وجودم فشار بیاره که از فشار معده درد شام شبم کوفتم بشه بیزارم:)

بگین که فقط من نیستم که انقد ریزش مو دارم، غمگینم، استرس دارم، نگرانم، عصبیم، کم اشتهام، نا امید و افسردم و دلم ميخواد بمیرم .

نگران نباش تنها نیستی😂همه روانی هستیم

هربار اینطوریم ک خدایا مگه بدتر از اینم میشه؟ و هربار خدا عملی جوری نشونم میده ک قشنگ بفهمم بله خیلی بدتر از اینم میشه.

گاهی آن‌قدر می‌ترسم که نیمه‌ شب از خواب می‌پرم. می‌ترسم دیگر هرگز بهتر نشوم. همیشه همین‌طور پیچیده باقی بمانم و اینجا پیر شوم. آن‌قدر سردم می‌شود که انگار از درون یخ زده‌ام. وحشتناک است. خیلی سردم می‌شود.

ما قسمتی از روح خودمونو به همدیگه دادیم، بخاطر همین غم و رنجی که تو داری قلب منم نشونه میگیره.

هیچی ازت نمی‌خوام، فقط بیا باهم ادامه بدیم، باهم تلاش کنیم، باهم درستش کنیم، باهم جلو بریم، باهم پیشرفت کنیم، باهم برسیم،همین.

ولی بنظرم آدما خیلی خوب میفهمن کی دوسشون داره کی نداره، پس خیلی خودتونو خسته نکنین برای ثابت کردن حستون .

کاش منه حیران طلوع خورشید صبح را نبینم!

اون ۱۷ سالشه ولی ، فکرِ آیندش داره نابودش می‌کنه ..!