من میفهمم که صحبت کردن راه چارهست
ولی صحبت کردن در مورد چیزی که بارها راجبش صحبت شده بی فایدهست.
جدا از همه چی، خوشحالم که نیستی. جدی مرسی که نیستی. از وقتی نیستی حالم بهتره، صبحا با حس خوب بیدار میشم، شبا با آرامش میخوابم. غذا زهر مارم نمیشه. اوقاتم با دوستام خوش میگذره. ورزش میکنم، گهگاهی درس میخونم، تمرکزم رفته روی خودم و اینده و پیشرفت و خوشبختی خودم. تایم اضافی میارم. اعصابم سر جاشه ارومم. روز به روز به هدف نزدیکتر میشم. خودمو دوست دارمو از خودم راضیم. داره خوب میگذره. همه چی بعد اون طوفان شدید سر جای درست خودش قرار گرفته. از این نسخه ای که بهش تبدیل شدم خوشم میآد. مرسی که نیستی. میشه دیگه نیای؟ اخه واقعاً زندگیم بدون تو خیلی زیبا تره.
-دیاکو.
به عنوان کسی که کل ادمای سمی زندگیشو حذف کرده، بهتون میگم دوستان نترسید. خجالتم نکشید. عذاب وجدانم نگیرید. رفتن رو مختون از زندگیتون پرتشون کنید بیرون بعدم بخندید. زندگیتون جوری زیبا و گل و بلبل میشه، جوری حالتون خوب میشه و خودتونو دوست خواهید داشت که خودتونم فکر میکنید خوابه.
|شرقیِغمگین|
دلم میخواد یه تیشرت بگیرم روش بنویسم: احتیاط کنید. شنبهها شکستنی است.
یکشنبه ها همینطور عزیز من..
زندگی را باید زندگی کرد نه کنترل. انسان در نهایت بر شکستهایش غلبه میکند و پیروز میشود.
-مرد نامرئی، رالف الینسون