تو ماه را بیشتر از همه دوست میداشتی وحالا ماه هر شب تو را به یاد من میآورد میخواهم فراموشات کنم اما این ماه با هیچ دستمالی از پنجرهها پاک نمیشود..
احتیاج دارم یک اتفاق بیافتد، یک اتفاقِ
ناممکنِ غیرمنتظره. اتفاقی که حتی فکرِ
آنرا هم نمیکنیم. بعدها برایِ هم بگوییم
که؛ یادت هست ؟ بعد از همان روز بود که
همهچیز شبیه یک معجزه شد.
میدونی، خیلی وقته دیگه ناراحت نیستم، خوشحالم نیستم. یه حالی بین بودن و نبودن، نمیدونم با کدوم کلمه میشه بیانش کرد. شاید دیگه عادت کردم، عادت کردم به داشتن احساسهای اضافی.
