سخت ترین کار من این بود که باید با این واقعیت روبرو میشدم که تو برایم مناسب نبودی، و با این حال بازهم اعتقاد داشتم که میتوانم تغیرت بدهم. _

من خودم طاقت نداشتم ببينم یکی ازم ناراحت باشه، پس شروع ميکردم به توضيح دادنو که آی فلان و.. قبول نمیکرد؟ دو بار توضیح میدادم، ده بار توضيح میدادم، سعی ميکردم متوجه قضیه بشه حتی وقتی سو تفاهم بود. چون ناراحتی و خوشحالی آدم‌های مهم زندگیم برام ارزش داشت؛ ولی انگار ناراحتی من تو این موضوع براشون اهميتی نداشت! ولی الان میگم: اگه کار اشتباهی نکردی پس توضيح هم نده. توضيح ‌دادن اضافه، توقع بیجا میاره! ببخشيد گفتن های الکی، ضعف میاره! همیشه یه طرفه عذر خواهی کردن، کوچيکت میکنه!

عجیب گریه داره دلم امشب تا خود صبح .

هیچ‌وقت ، هیچ‌کس به اندازه من دوستت نخواهد داشت این تو و این‌ تمامِ آدما...

میگن عشقی که به گریه رسیده باشه هیچوقت دروغ نبوده، من خیلی برات گریه کردم، خیلیی:)))

دلم می‌خواد می‌تونستم همین الان بهش زنگ می‌زدم میگفتم «ببین! من نمیدونم دوستت دارم یا چی، اصلا نمیدونم این حسی که دارم بهت اسمش چیه، فقط همینو میدونم دلم می‌خواد بیشتر باشی؛ بیشتر از چیزی که الان هست.» بعد گوشیو قطع می‌کردم و می‌دویدم تا بلندترین جای شهر....

همینجوری دلی؛چون‌قشنگ‌بود(:

ابتدا فکر میکردم شاید یک اتفاق ساده باشد تا اینکه بعد از اون هیچ اتفاق دیگری در من رخ نداد..

چه فایده ای داره نگران من باشی ، ولی از من دفاع نکنی؟ خیلی دوستم داشته باشی ، اما من را نفهمی؟ جای خالیم را حس کنی ، اما سراغم را نگیری؟ چه فایده دارد.. در بین وسایلت باشم ، اما مهمترینشان نباشم..!

:)

نزار قبانی یه‌زنی رو ترسیم می‌کنه به‌نام «لم تخلق للنسیان»، زنی‌که برای فراموش‌شدن خلق نشده. میگه یه‌جور زنی هست، که اگه آزارش دادی و رهاش کردی، دیگه شبیهش رو پیدا نمی‌کنی. اون‌وقت تا آخر عمرت تیکه‌تیکه از وجودش رو تو زنای دیگه می‌جوری، ولی نمیتونی جاش رو پر کنی.