یا این‌که اگر به تازگی اومدید همچنان اکلیل و شکوفه و قلب به شما لطف میکنید یکی از این معرفی ها رو به دلخواه بخونید و بهم بگید نظرتون رو راجع به این سوالات واقعا ممنون میشم💕

دیشب به کلمه ای برخوردم که خودشو تو قلبم جا کرد. انگار جواب سوالی بود که من هنوز نپرسیده بودم. هویت زیست محیطی. خیلی وقت‌ها بوده که ما خودمون رو گم کردیم. خیلی جاها می‌شد که اون پیوند عمیق با طبیعت صورت بگیره و نگرفت. انگار یه تیکه از این پازل گم شده بود و اون ما بودیم. هویت زیست محیطی ما. امروزه بیشتر مردم بر این باورند که انسان تنها یک تهدید برای طبیعته یک موجود جدا افتاده از طبیعت که فقط بلده نابودش کنه اما این طبیعتی که ما داریم ازش حرف می‌زنیم طی تعامل انسان و محیط اطراف در سال های طولانی این ریختی شده.

مثلا توی همون کتاب گورخرها که بریده‌هاشو فرستادم به این نکته اشاره کرده بود که یک منطقه ای بوده تو آمازون همه فکر می‌کردن اونجا بکر و دست نخورده و در امان مونده از انسان هاست اما بعد مشخص شد که حتی اون منطقه هم دچار تغییراتی شده بود که انسان در طبیعت انجام داده بود و این تغییرات همیشه بد نیست

چیزی که می‌خوام بگم اینه که ما هم درست مثل ماهی ها ، پرنده ها، آهو ها یا هر موجود دیگه ای بخشی از این طبیعتیم و همون قدر که میتونیم آثار مخرب و منفی به جا بذاریم به همون اندازه هم میتونیم در سبزتر شدن زمین های زیرپامون کمک کنیم. ما شاید نسبت به بخشی از هویت‌مون بی توجه تر از بقیه اش باشیم یا حتی در نظرش نگیریم و اون هویت زیست محیطی ماست

هویت زیست محیطی یعنی تمام داستان ها ، روابط، افکار و باورها و افسانه های مردم از موجودات و طبیعتی که درونش بزرگ شدند. این همون کلید گمشده برای دوست شدن دوباره با طبیعته. شاید؟

روزِ زن و زمین برای زنانِ آزاد و بارور -عشق و آزادگی- فرخنده‌ است.

و بالاخره، دیدار با سعدی جان