مثلا دیروز داداش من شروع کرد به جمع کردن سنگ های اطراف خونه روستایی مون سنگ ها توی خونه بودن نه تو محیطی که مثلا حیوانات بیشتری باشه یا ما مهمونش باشیم نه، خونه خودمون. و کلی سنگ جمع کرد. عاشق سنگ جمع کردن شد و یه جمله قشنگ گفت.
رنگهاشون رو بررسی میکرد و ذوق میکرد شکلشون رو. اومدیم خونه سریع رفت شستشون و چیدشون و کلا متوجه شدم چقدر بچه ها از طبیعت دور افتادن تو شهر و چقدر میتونن باهاش دوست باشن و همه چی متفاوت باشه.
حالا توی این موقعیت، اگه این بچه بازم دنبال سنگ بگرده اما این دفعه بره تو طبیعت و سنگ جمع کنه، کار درستیه؟ یا باید سنگ ها رو دید، ازشون لذت برد، ذوق کرد و بعد گذاشتشون سر جاش؟
دوست دارم دیدگاه شما رو بدونم🦔
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_i9mnvlb&btn
درودد
به نظر من بهتره همونجا باید ازش لذت برد و گذاشت سر جاش یا اگه قراره ببریم خونه یکی دو تا بیشتر نباشه
در واقع اگه همه فکر کنن کار درستیه که از طبیعت یه چیزی رو (حالا هرچیزی مثل سنگ یا صدف و...) برداریم ببریم خونه میشه ماجرای ساحل هرمز
~~~
درودد✨✨
آره منم همینطور فکر میکنم. حالا به نظرتون چطوری اینو به بچه ها بگیم؟
میدونین، تقریبا هر چیزی که در مورد طبیعت تو بچگی بهمون گفتن یادمون میمونه. مثلا ترس های مختلفی که از حیوونای مختلف داریم یا علاقه عجیبی که به آهو داریم میتونه از شعر آهویی دارم خوشگله باشه! 😂😭
یعنی چیزی که میخوام بگم اینه، در تعامل با بچه ها الان که آگاهتریم چیا رو رعایت کنیم؟ شما چیا رو رعایت میکنید ؟
جنگل نمی خواهد بمیرد.
🦎یه مارمولک وقتی به دیوار چسبیده، حضور خودش رو فکر/حس نمیکنه. نمیگه وای خدایا الان من اینجوری نشستم
امروز روز جهانی مارمولک هاست✨🦎
یعنی اگه بخوام تعریف کنم مثل اون قدیمای جنگل میشه که چهل پنجاه تا پیام حداقل میفرستم😂😭
شگفت انگیزنننن