آنِمَن
اما نمیدانی ؛ چه شب هایی سحر کردم. . . بی آنکه یک دم مهربان باشند باهم، پلک هايِ من:))) منزلِشهید
خادمالشهدامون گفت:
هیچ عکسی باهم ندارن…
گفتم مگه میشه زنُ شوهر باهم عکس نداشته باشن؟
عکسهاشون رو دادم به چتجیپیتی
و این شد نتیجه :)
قابش کردیم
و دادیم به همسر شهید…
شاید برای ما فقط یک عکس باشه،
اما برای کسی که سالهاست
با جای خالیِ یک نفر زندگی میکنه،
شاید یک لحظه
دوباره باهم بودن باشه.
آخ چه بغضی کرد عکسُ دید🥺
چه صبری دارن خانوادهی شهدا:)))