این روزا همه چی یه جوریه، انگار مقصر همچی منم.

الان داشتم فكر ميكردم ديدم ما از سال 98 به اين سمت زندگی نكرديم؛ فقط داشتيم از مرگ فرار ميكرديم.... واقعا چقدر ناراحت کننده... بهترین سالای زندگیمون تو بدترین شرایط گذشت و همچنان هم همینطوره..

مارو مشکلات سوپرایز میکنه، مردمو دوس پسرشون.

واقعاً دردناکه، وقتی آدما بهت می‌گن قوی باش ولی هیچ تصوری از سختی ای که داری می‌گذرونی، ندارن!

خیلی دردناک است..

بیداری؟ خواستم برای اتمام امشب بهتون یادآوری کنم که: با کسی باشید که قدر بدونه... ‌قدر نگرانیتون رو ‌قدر وفاداریتون ‌قدر اشکهاتون ‌ ‌قدر تعصبتون ‌ ‌قدر غیرتتون ‌ ‌قدر قهر کردناتون قدر چک کردناتون قدر داد زدناتون ‌قدر اینایی که دلیل همش عشقه... فراموش نکنید " راحت ترین کار برای آدمی که ارزشی براتون قائل نیست، بی تفاوت بودنه... " ‌

گذشته یه دختر باید برای پسری مهم باشد که خودش به آینده هیچ دختری دست نزده باشه!

او قبر مرا میکَند و من نگران زخمی شدن انگشت هایش بودم..

بیداری؟ خواستم بهت بگم‌.. من میدونم! چقدر درک نشدی؛ چقدر ناامیدت کردن؛ چقدر تحمل کردی؛ چقدر زمان بُرد؛ چقدر اشک ریختی؛ چند بار بلند شدی و چقدر جنگیدی و چقدر همه چی سخت تر شد؛ ولی باز ادامه دادی! خسته نشو، هنوز مونده تا به جاهای خوبش برسی؛تو لیاقتشو داری من‌باورت‌دارم!

فراموشش کن.. اشک نریز.. اون ارزششو نداره:) قول دادی گریه نکنی:)!