واقعا هم آقای داریوش عزیز ، منم خسته و دربهدر شهر غمم ، شبم از هرچی شبه سیاه تره .
فروغک ادمی بود که ضعیف ترین ورژنمو بهش نشون دادم و از اون به بعد مواظب رفتارش بود تا اسیبی بهم نزنه
زیبا ترین انسان هایی که تا اکنون شناخته ام؛ آن هایی بودند که شکست خورده بودند،رنج می کشیدند،دچار فقدان شده بودند و با این حال راه خود را از اعماق درد و رنج گشودند و بیرون امدند.این افراد حسی از قدر دانی،حساسیت و فهم زندگی داشتند که آنها را پر از شفقت،ملایمت و توجه عمیق عاشقانه میکرد.زیبایی این افراد اتفاقی و بی سبب نبود
نمیدانم چرا تحمل جمعیت را ندارم.چرا تحمل زندگی فامیلی را ندارم.تا دور هستم دلم میخواهد نزدیک باشم و نزدیک که میشوم،میبینم اصلا استعدادش را ندارم.