💢 مدرسه الگو با تربیت دانش‌آموزان علم و جهاد 🔸 خوب به این تصاویر نگاه کنید. یک برنامه دانش آموزی در یکی از مدارس #حزب‌الله در #لبنان. چند سال بعد این دانش آموزان تبدیل میشن به مجاهدان حزب‌الله که آماده جهاد و شهادت در راه خدا هم هستند 🔹برخی از آنها شهید شده اند. تصاویر زمان شهادتشون را هم ملاحظه کنید 🔸 حزب‌الله با بررسی تجربه مدارس لبنان و ایران به این نتیجه رسید که برای تربیت نیروی متعهد و متخصص نمی‌تونه به مدارس موجود تکیه کنه و برنامه‌های این مدارس کافی نیست 🔹لذا شبکه‌ای از مجموعه‌های تربیتی و مدارس غیردولتی به نام المهدي(عج)، المصطفی(ص)، مجمع‌ها و کشّافه ها رو با سبک خودش تاسیس کرد که امروز از بزرگترین امتیازات حزب‌الله است. این مدارس و مجموعه‌ها محل تربیت انسان‌های مومن، مجاهد و متخصص هستن. فصلت @fslt_ir

#پاورپنت #جدیدترین «نیایش هنگام رویارویی با دشمن» دعای جامع برای میدان نبرد [نهج البلاغه،نامه/۱۵] تحقیق: استاد علی رجبی آماده سازی پاور: دکتر محمدنجفی ☆توجه: به دلیل عدم امکان بارگذاری پاورپنت صفحات برای استفاده علاقه مندان به صورت عکس بارگذاری میشود. مهم فصلت @fslt_ir

فهرست

متن نامه

نامه در یک نگاه

الف

الف

ج

محمد مهد الجواهری شاعر سوسیالیست نامدار معاصرجهان عرب اشعار چهارده گانه او در یکی از سر در های حرم سیداشهدا ع با آب طلا نوشته اند. با عنوان: « آمنت بالحسین علیه السلام» توجه: در پیام بعدی اشعار همراه ترجمه آورده میشود. باتشکر از برادر محقق ودانشمند مهندس بصیرت فرد فصلت @fslt_ir

《 ۱۴ بیت از قصیده عینیه الجواهری》 فِدَاءً لمثواكَ من مَضْــجَعِ   تَنَـوَّرَ بالأبلَـجِ الأروَعِ/ بأعبقَ من نَفحاتِ الجِنـانِ  رُوْحَاً ومن مِسْكِها أَضْـوَعِ/ وَرَعْيَاً ليومِكَ يومِ"الطُّفوف"  وسَقْيَاً لأرضِكَ مِن مَصْـرَعِ/ وحُزْناً عليكَ بِحَبْسِ النفوس علي نَهْجِكَ النَّيِّـرِ المَهْيَـعِ/ وصَوْنَاً لمجدِكَ مِنْ أَنْ يُذَال بما أنتَ تأبـاهُ مِنْ مُبْـدَعِ/ فيا أيُّها الوِتْرُ في الخالدِينَ فَـذَّاً ، إلي الآنَ لم يُشْفَـعِ/ و ياعِظَةَ الطامحينَ العِظامِ   للاهينَ عن غَـدِهِمْ قُنَّـعِ/ تعاليتَ من مُفْزِعٍ للحُت وبُـورِكَ قبـرُكَ من مَفْـزَعِ/ تلوذُ الدُّهورُ فَمِنْ سُجَّدٍ علي جانبيـه ومـن رُكَّـعِ/ شَمَمْتُ ثَرَاكَ فَهَبَّ النَّسِيمُ  نَسِيـمُ  الكَرَامَـةِ مِنْ بَلْقَـعِ/ وعَفَّرْتُ خَدِّي بحيثُ استراحَ  خَـدٌّ تَفَرَّي ولم يَضْـرَعِ/ وحيثُ سنابِكُ خيلِ الطُّغَاةِ  جالتْ عليـهِ ولم يَخْشَـعِ/ وَخِلْتُ وقد طارتِ الذكرياتُ   بِروحي إلي عَالَـمٍ أرْفَـعِ/ وطُفْتُ بقبرِكَ طَوْفَ الخَيَالِ بصومعـةِ  المُلْهَـمِ  المُبْـدِعِ. فدایی برای آرامگاه تو، که با درخشان‌ترین نور روشن شده، خوشبوتر از نسیم‌های بهشت، و خوشبوتر از مشک آن. درود بر روز تو، روز کربلا، و برکتی بر سرزمین تو، محل شهادت تو. اندوهی بر تو، با ارواحی که در بند راه روشن و تابناک تو هستند. حفظ شکوه تو از تحقیر شدن، به وسیله آنچه خود منع کرده‌ای. ای خالق! ای یگانه در میان جاودانگان، بی‌همتا، تاکنون هیچ شفیعی یافت نشده است. ای پند جاه‌طلبان و بزرگان ای غافلان از فردای خود، راضی باش تو از وحشت مرگ والاتری، و قبر تو پناهگاهی فرخنده است. زمان خود به دنبال پناهگاهی است، از سجده‌کنندگان، به پهلوهای خود، و از رکوع‌کنندگان. بوی خاک تو را استشمام کردم، و نسیمی برخاست، نسیم وقار از سرزمینی بایر. و گونه‌ام را به زمین فشردم، جایی که گونه‌ای که دریده شده بود و فروتن نشده بود، آرام گرفت. و جایی که سم اسبان ستمگران آن را لگدمال کرده بودند، و تسلیم نشده بود. و من، همچون پرواز خاطرات، با روحم به قلمرویی والاتر خیال‌پردازی کردم. و همچون رویایی در عزلت، گرد قبرتو طواف کردم خالق الهام‌بخش. فصلت @fslt_ir

سید اسماعیل حمیری  (۱۷۳-۱۰۵ ق)، از برجسته‌ترین شاعران شیعه  و مورد عنایت ‌خاص ائمه‌ (علیهم‌السلام) بود که با شعرهاى پرمغز و حماسى خود در آن جوّ خفقان، از حریم اهل بیت  (علیهم‌السلام) دفاع مى‌کرد و فضائل آنها را یادآورى مى‌نمود. او در مدح و مرثیه اهل بیت پیامبر قصاید ارزنده‌اى مانند «قصیده عینیه» سروده است. ولادت و نسب: اسماعیل بن محمد حمیرى در سال ‌۱۰۵ هجری درعمّان (پایتخت اردن) به دنیا آمد و در بصره پرورش یافت. نسب سید به قبیله حمیر می‌رسد که اصلا از یمن بودند و قریشی نبوده است. سید اسماعیل حمیری، نه فاطمی بود و نه علوی، بلکه سیادت او به معنای لغوی و سید جزء نام او بوده است. او نوه یزید بن ربیعه شاعر اموی بود. او و خانواده‌اش ابتدا جزء خوارج بوده و از محبت اهل بیت به دور بودند؛ حمیری سپس مذهب کیسانیه را برگزید. [ کیسانی یعنی کسانی که به امامت محمد بن حنفیه بعد از امام حسین (علیه السلام) گرائیدند. برای اطلاع بیشتر ر.ک: ابن شهر آشوب، معالم العلماء، ص۱۴] و در نهایت به راه راست هدایت شد و به جمع امامیه پیوست. تحول اعتقادی: در کتاب «تنقیح المقال» علامه مامقانی در مورد سید حمیری داستانی شگفت نقل شده که او روزی در راه مدینه بود، در حالی که کوزه ای از شراب با خود به همراه داشت؛ ناگهان با امام صادق علیه السلام مواجه شد! حضرت [بااینکه می دانست او در کوزه چه به همراه دارد] از او پرسیدند: حمیری در کوزه چه داری؟ او گفت: یا ابن رسول الله، شیر در کوزه به همراه دارم! امام صادق علیه السلام فرمود: مقداری از آن شیر را در کف دست من بریز! پس [کوزه را خم کرد و با تعجب دید] مقداری شیر از کوزه به کف دستان مبارک حضرت ریخته شد! در این هنگام حضرت از او سؤال کرد: امام زمانت کیست؟ حمیری گفت: امام زمان من کسی است که شراب را تبدیل به شیر می کند! در احوالات سید آورده اند که از گناه خود (شرب خمر) توبه کرد و امام صادق علیه السلام بارها برای او دعا فرمود.[تنقیح المقال، ج۱۰، ص۳۱۳] همچنین ابن شهر آشوب از داود برقی، داستانی نقل می‌کند که خلاصه آن این است: به سید حمیری گفتند که نزد حضرت صادق (علیه‌السلام) نام تو بُرده شد و حضرت فرمود: سید کافر است. پس سید به محضر امام صادق (علیه‌السلام) مشرّف شد و عرض کرد: با اینکه من این همه شما را دوست می‌دارم و به خاطر شما با مردم درگیرم، شما چطور مرا کافر می‌دانید؟ حضرت فرمود: این کارها به درد تو نمی‌خورد، مادام که به حجت زمانت کافر هستی. سپس امام صادق (علیه‌السلام) با استفاده از قدرت امامت، محمد بن حنفیه را به او نشان داد که به امامت حجت زمان، حضرت جعفر بن محمد الصادق (علیه‌السلام) اقرار و اعتراف کرد. در این وقت بود که سید حمیری از خانه امام بیرون آمد در حالی که می‌گفت: تَجَعفرتُ باسم ‌الله فیمن تجعفر. [محمدبن علی بن شهرآشوب سروی مازندرانی، مناقب آل ابی‌طالب، جزء ۴، ص ۲۴۵] وفات: سید حمیری سرانجام، در بغداد در سال ‌۱۷۳ هجری دار فانی را وداع گفت و همانجا مدفون گردید. [پیرامون شخصیت او، از جمله ر.ک: «الغدیر»، ج ۲، «شاعر العقیده‌»، محمدتقى حکیم، «سید حمیرى، سالار شاعران‌»، محمد صحتى] شعر سید حمیری سید حمیری از شاعران متعهد و سلحشورى است که باحماسه‌ سرایى‌هاى خود، از حریم حق و فضائل و برترى اهل بیت (علیهم السلام)، دفاع مى‌کرد. زبان شعرى حمیری در مدح دودمان پیامبر و هجو و رسواکردن بنى امیه، بسیار نافذ و بران‌ بود. مجموعه شعر او با عنوان «دیوان السید الحمیرى» چاپ شده است. طبع شعر وی به قدری روان و شعرش به حدی فراوان بود که تاکنون کسی موفق به تدوین دیوان جامع و ضبط همه اشعار او نشده است. تنها ۲۳۰۰ قصیده از هاشمیات او را جمع آورده ‌اند. در روایتی آمده که امام صادق‌ علیه السلام به او فرمود: «سمّتک امک ‌سیدا، وفّقت فى ذلک و انت ‌سید الشعراء» [ الغدیر، ج ۲، ص ۲۳۲] مادرت تو را «سید» نامید، در این باره موفق‌ شدى و توسالارشاعرانى. همچنین روزی حضرت صادق‌ علیه السلام در منزل خود او را نشاند و خانواده امام، پشت پرده نشستند. امام‌ از او خواست در سوگ امام حسین علیه السلام شعر بخواند. او هم مرثیه‌اى خواند، با این مطلع: اُمرر على جَدث الحسین * فقل لأعظُمه الزکیه ... . و امام صادق‌ علیه السلام گریست و صداى ناله از خانه آن حضرت بلند شد تا حدى که به او گفتند: دیگر بس است. او نیز شعرش را متوقف کرد. [ اعیان الشیعه، ج ۱، ص ۵۸۶] فصلت @fslt_ir

حمیری قصاید متعددى سرود. از جمله معروفترین آنها، «قصیده عینیه» است که پس از شهادت زید فرزند امام سجاد (علیه السلام) سرود . اهمیت قصیده سید حمیری: مطابق روایتى، حضرت رضا (علیه السلام) در خواب، پیامبر (صلی الله علیه وآله) را همراه على و فاطمه و حسن و حسین (علیهم السلام) مشاهده کرد که در کنارشان، سید حمیرى همین قصیده عینیه را مى‌خواند؛ در پایان، پیامبر (ص) به حضرت رضا (علیه السلام) فرمود: «این قصیده را حفظ کن و به شیعیان ما امر کن تا آن را حفظ کنند و همواره آن را بخوانند که در این صورت، بهشت را براى آنها ضامن مى‌گردم». [ بحارالأنوار ج۱۱ ص۲۰۳] قصیده عینیّه حمیریّه درباره ولایت و خصائص کوثر : قصیده عینیه سید حمیری دربارهٔ خلافت أمیرالمؤمنین علیه السّلام و مظلومیّت آن حضرت است و این که افرادی‌که لایق خلافت رسول الله نبودند حضرت را کنارگذاشته و به‌حسب ظاهر در منصب امیرالمؤمنین علیه‌السّلام قرار گرفتند. علمائی که قصیده سیّد حمیری را نقل کرده‌اند: این قصیده را مجلسی رضوان الله علیه در ج ۱۱ «بحار» کمپانی از ص ۲۰۲ تا ص ۲۰۴ آورده است. و سیّد شهید، قاضی نور الله شوشتری در «مجالس المؤمنین» در ص ۴۶۲ إلی ص، حالات حمیری را نقل کرده ، و در ص ۴۶۵ این قصیده را ذکر نموده است. و حاج میرزا حسین نوری، در «دار السّلام» ج ۱، ص ۴۴ آورده است. و علّامه أمینی در «الغدیر» ج ۲، از ص ۲۱۳ إلی ص ۲۸۹، ترجمه و شرح حالات سیّد را بیان کرده و بیست و سه قصیده غدیریّه از سیّد نقل کرده، و در ص ۲۱۹ غدیریّه دهمین را همین قصیده ذکر کرده است. و نیز أحمد أمین در «ضُحَی الإسلام» ج ۳، ص ۳۰۹ آورده‌ است و نیز در آخر مجموعه ای که در آن شرح معلّقات سبع و أشعار دیگری آمده، به طبع رسیده است. فصلت @fslt_ir