eitaa logo
یالثارات الخـامنـه‌ای(فروشگاه طب مسجد)
1.3هزار دنبال‌کننده
9.2هزار عکس
6.1هزار ویدیو
230 فایل
🔺 ارتباط با ما 👈 @ghoghnuos #ساعت_کاری_فروشگاه 📣معمولا پنجشنبه و جمعه‌ها فروش داریم که در کانال اعلام می‌شود.
مشاهده در ایتا
دانلود
حلقه اول « قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم » هدف کل حلقه در پایان این ۷ پیام، مخاطب به این نتیجه برسد: وجود جایگاه رهبری در جمهوری اسلامی، پیش از آنکه یک مسئله سیاسی باشد، یک ضرورت عقلانی، حقوقی و در نگاه فقه شیعه، دینی برای حفظ وحدت، هدایت و اداره جامعه است. پیام ۱: اشتباه اول؛ رهبری را با رئیس‌جمهور مقایسه نکنیم. شبهه رهبر همان رئیس‌جمهور قدرتمندتر است. هدف شناخت تفاوت «جایگاه هدایت» با «مدیریت اجرایی». نتیجه ذهنی رهبری و ریاست‌جمهوری دو مأموریت متفاوت دارند. پیام ۲: آیا تبعیت همیشه نشانه ضعف است؟ شبهه هر تبعیتی ضد آزادی است. هدف تبیین تبعیت عقلانی. نتیجه تبعیت از فرد صالح، لازمه نظم و پیشرفت است. 🌷پیام ۳: چرا هر جامعه‌ای به مرجع نهایی نیاز دارد؟ و از چه کسی باید تبعیت کرد؟ شبهه چرا از یک نفر؟ هدف تبیین معیار شایستگی. نتیجه هرچه مسئولیت بزرگ‌تر، شرایط مسئول سخت‌تر. پیام ۴ آیا دانایی به‌تنهایی کافی است؟ شبهه هر عالمی می‌تواند رهبر باشد. هدف تبیین سه رکن رهبری. نتیجه رهبر باید عالم باشد. عادل و با تقوا باشد. مدیر و مدبر باشد. پیام ۵ چه کسی این شایستگی را تشخیص می‌دهد؟ شبهه چه کسی گفته این فرد از همه بهتر است؟ هدف توضیح منطق خبرگان. نتیجه مردم خبرگان را انتخاب می‌کنند و خبرگان بر اساس معیارهای قانون اساسی، رهبر واجد شرایط را شناسایی می‌کنند. پیام ۶ چرا جامعه به مرجع نهایی نیاز دارد؟ شبهه چرا همه از یک نفر تبعیت کنند؟ هدف تبیین فلسفه وحدت فرماندهی. نتیجه جامعه بدون مرجع نهایی، دچار تعارض و هرج‌ومرج می‌شود. پیام ۷ پس جایگاه رهبری چیست؟ شبهه چرا تبعیت از رهبری لازم است؟ هدف جمع‌بندی عقل + قانون اساسی + فقه. نتیجه در جمهوری اسلامی، رهبری نه رئیس دولت است، نه فراتر از قانون؛ بلکه جایگاهی است که قانون اساسی برای حفظ انسجام، هدایت کلان و حل مسائل اساسی کشور پیش‌بینی کرده است و در فقه شیعه، فقیه جامع‌الشرایط عهده‌دار این مسئولیت شناخته می‌شود. ✍ حجت‌الاسلام محمد جواد فدایی 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
📌 قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم سواد ولایت 🌷پیام اول | بزرگ‌ترین اشتباه در شناخت رهبری اگر کسی معلم را با مدیر مدرسه مقایسه کند، احتمالاً به نتیجه درستی نمی‌رسد؛ چون هر کدام مأموریت متفاوتی دارند. اگر خلبان را با برج مراقبت یکی بدانیم، باز هم دچار اشتباه شده‌ایم؛ هر دو برای پرواز لازم‌اند، اما نقششان یکسان نیست. درباره رهبری در جمهوری اسلامی نیز یکی از رایج‌ترین خطاها همین است. بعضی‌ها جایگاه رهبری را با رئیس‌جمهور، رئیس مجلس یا دیگر مسئولان مقایسه می‌کنند؛ در حالی که این جایگاه‌ها از یک سنخ نیستند. رئیس‌جمهور، مسئول اداره قوه مجریه است. رئیس مجلس، مسئول هدایت فرایند قانون‌گذاری است. رئیس قوه قضائیه، مسئول اداره دستگاه قضایی است. اما بر اساس قانون اساسی، رهبری جایگاهی متفاوت دارد؛ مسئولیت او، هدایت کلان نظام، حفظ انسجام، پاسداری از استقلال کشور و اعمال اختیاراتی است که قانون اساسی برای این جایگاه تعیین کرده است. بنابراین، پیش از آنکه درباره این جایگاه قضاوت کنیم، باید ابتدا کارکرد آن را بشناسیم. همان‌گونه که هیچ‌کس جراح قلب را با مدیر بیمارستان مقایسه نمی‌کند، مقایسه رهبری با مسئولان اجرایی نیز تصویر دقیقی به ما نمی‌دهد. ❓یک سؤال برای اندیشیدن: اگر رئیس‌جمهور، رئیس مجلس و رئیس قوه قضائیه هر کدام مسئول بخشی از کشور هستند، در هنگام اختلاف‌های بزرگ و تصمیم‌های سرنوشت‌ساز، چه کسی باید سخن نهایی را بگوید تا کشور دچار چندصدایی و آشفتگی نشود؟ پاسخ این پرسش، موضوع پیام دوم است.
📌 قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم 🌷پیام دوم | آیا تبعیت، نشانه ضعف است؟ بعضی‌ها تصور می‌کنند هر جا سخن از «تبعیت» باشد، یعنی آزادی از بین رفته است. اما آیا واقعاً چنین است؟ بدن سالم، از مغز فرمان می‌برد؛ هواپیما، از برج مراقبت؛ کشتی، از ناخدا؛ و یک تیم فوتبال، در نهایت از داور تمکین می‌کند. آیا این تبعیت‌ها نشانه ضعف‌اند؟ نه؛ بلکه راز هماهنگی و موفقیت هستند. مشکل از «تبعیت» آغاز نمی‌شود؛ مشکل از تبعیت از فرد ناصالح آغاز می‌شود. عقل به ما نمی‌گوید «از هیچ‌کس تبعیت نکن»؛ عقل می‌گوید: از شایسته‌ترین فرد، در جایگاه شایسته، تبعیت کن. به همین دلیل، هرچه موضوع مهم‌تر باشد، انتخاب کسی که باید از او تبعیت شود نیز دقیق‌تر و سخت‌تر خواهد بود. ❓حالا یک سؤال... اگر وجود یک مرجع نهایی برای حفظ نظم و وحدت ضروری است، آن مرجع چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد تا تبعیت از او، یک تصمیم عقلانی باشد، نه یک اطاعت کورکورانه؟ در پیام سوم، درباره همین معیارها گفت‌وگو خواهیم کرد. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
📌 قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانید 🌷پیام سوم | از چه کسی باید تبعیت کرد؟ اگر قرار باشد فرزندتان جراحی قلب شود، انتخاب شما کدام است؟ کسی که محبوب‌تر است؟ کسی که سخنران بهتری است؟ یا کسی که داناتر، باتجربه‌تر و امین‌تر است؟ پاسخ همه ما یکسان است. زیرا عقل یک قاعده ساده دارد: هرچه مسئولیت بزرگ‌تر باشد، شایستگیِ مسئول باید بیشتر باشد. اداره یک خانواده، از اداره یک کلاس دشوارتر است. اداره یک شهر، از اداره یک خانواده. و هدایت یک کشور، از همه این‌ها پیچیده‌تر و سنگین‌تر است. پس مرجع نهاییِ تصمیم‌گیری در مسائل سرنوشت‌ساز، باید ویژگی‌هایی فراتر از دیگران داشته باشد؛ دانش، تجربه، عدالت، قدرت تشخیص، دوراندیشی، و توان حفظ منافع عمومی. این یک اصل عقلانی است؛ پیش از آنکه یک بحث سیاسی یا فقهی باشد. ❓حالا یک سؤال مهم... اگر چنین فردی باید از همه شایسته‌تر باشد، چه کسی تشخیص می‌دهد که واقعاً این شرایط را دارد؟ آیا هر یک از ما به تنهایی می‌توانیم این صلاحیت را ارزیابی کنیم، یا این کار نیز باید بر عهده اهل تخصص باشد؟ پاسخ این پرسش، موضوع پیام چهارم است. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
📌 قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم 🌷پیام چهارم | آیا دانایی، برای رهبری کافی است؟ فرض کنید دو پزشک، هر دو دانشمند و ماهر باشند. اما یکی از آن‌ها، هنگام تصمیم‌گیری، تحت تأثیر پول، خشم، دوستی یا دشمنی قرار بگیرد. آیا جان عزیزترین فردتان را به او می‌سپارید؟ قطعاً نه. زیرا همه ما می‌دانیم که دانایی، شرط لازم است؛ اما کافی نیست. کسی که درباره سرنوشت یک ملت تصمیم می‌گیرد، باید پیش از آنکه بر جامعه حکومت کند، بر خود حکومت کرده باشد. به همین دلیل، در فقه شیعه و در قانون اساسی جمهوری اسلامی، رهبر تنها با «علم» شناخته نمی‌شود. او باید: 🔹 داناتر باشد تا درست تشخیص دهد. 🔹 عادل و باتقوا باشد تا اسیر منافع، خشم، محبت یا احساسات شخصی نشود. 🔹 مدیر و دوراندیش باشد تا در بحران‌ها، مصلحت عمومی را بر هر منفعت دیگری مقدم بدارد. رهبری، بیش از آنکه یک قدرت باشد، یک امانت است؛ و امانت را تنها به کسی می‌سپارند که هم توانایی داشته باشد و هم امانت‌داری. ❓حالا یک سؤال... اگر تشخیص این ویژگی‌ها آسان نیست، چه کسی باید تشخیص دهد که چه فردی واقعاً این شرایط را دارد؟ در پیام پنجم، به این پرسش پاسخ خواهیم داد. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
📌 قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم 🌷پیام پنجم | چه کسی تشخیص می‌دهد چه کسی شایسته رهبری است؟ اگر قرار باشد بهترین جراح قلب انتخاب شود، چه کسی صلاحیت او را دقیق‌تر تشخیص می‌دهد؟ کسی که فقط یک بار عمل قلب انجام داده است؟ یا پزشکانی که سال‌ها درس خوانده، تحقیق کرده و توان علمی و اخلاق حرفه‌ای او را می‌شناسند؟ پاسخ روشن است: تشخیص تخصص، با اهل تخصص است. اما درباره رهبری، موضوع فقط تخصص نیست. باید روشن شود که آیا این فقیه: - از دانش لازم برخوردار است؟ - عدالت و تقوای لازم را دارد؟ - در تصمیم‌های بزرگ، منافع عمومی را بر خواسته‌های شخصی مقدم می‌دارد؟ - توان مدیریت و تدبیر مسائل پیچیده کشور را دارد؟ تشخیص این مجموعه ویژگی‌ها، کاری تخصصی است. به همین دلیل، قانون اساسی جمهوری اسلامی این مسئولیت را به مجلس خبرگان رهبری سپرده است؛ مجلسی که اعضای آن را مردم انتخاب می‌کنند و وظیفه دارند بر اساس معیارهای مقرر در قانون اساسی، فقیه واجد شرایط رهبری را شناسایی کنند و در صورت از بین رفتن شرایط، مطابق قانون عمل کنند. این سازوکار، همان منطق عقلایی است که در همه عرصه‌های تخصصی زندگی نیز به آن عمل می‌کنیم: کار بزرگ را به فرد شایسته می‌سپاریم و تشخیص شایستگی را از اهل آن می‌خواهیم. ❓حالا یک سؤال... اگر شایسته‌ترین رهبر شناسایی شد، چرا باز هم جامعه به یک مرجع نهایی برای تصمیم‌گیری نیاز دارد؟ پاسخ این پرسش، موضوع پیام ششم است. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
📌** قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم 🌷پیام ششم | چرا همه مسئولان باید از یک مرجع نهایی تبعیت کنند؟ یک ارکستر را تصور کنید. در آن، نوازندگان حرفه‌ای حضور دارند؛ هر کدام استاد ساز خود هستند. اما اگر هر نوازنده با تشخیص خودش، سرعت و آهنگ را تغییر دهد، نتیجه چه خواهد شد؟ هرج‌ومرج؛ نه موسیقی. داشتن افراد توانمند، کافی نیست؛ هماهنگی نیز لازم است. اداره یک کشور نیز همین‌گونه است. رئیس‌جمهور، مجلس، قوه قضائیه، نیروهای مسلح و دیگر نهادها، هر کدام وظایف مهم و قانونی خود را دارند؛ اما در مسائل کلان و سرنوشت‌ساز، اگر هر کدام مسیر جداگانه‌ای بروند، نخستین آسیب را مردم خواهند دید. به همین دلیل، قانون اساسی در کنار تفکیک قوا، جایگاهی برای حفظ وحدت، هماهنگی و حل اختلاف‌های اساسی پیش‌بینی کرده است؛ تا در تصمیم‌های کلان، کشور دچار چندصدایی و بن‌بست نشود. پس تبعیت از مرجع قانونی، به معنای تعطیل شدن عقل و مشورت نیست؛ بلکه یعنی پس از بررسی‌ها و اختلاف‌نظرها، تصمیم نهاییِ قانونی، مبنای عمل همه قرار گیرد. این همان منطقی است که در خانواده، مدرسه، بیمارستان، نیروهای امدادی و هر مجموعه موفق دیگری نیز وجود دارد. ❓حالا یک سؤال... اگر قانون اساسی چنین جایگاهی را برای حفظ وحدت و هدایت کلان کشور پیش‌بینی کرده است، این جایگاه دقیقاً چه نسبتی با ولایت‌فقیه در فقه شیعه دارد؟ پاسخ این پرسش، جمع‌بندی پیام هفتم است. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
📌 قبل از قضاوت درباره رهبری، این ۷ نکته را بدانیم پیام هفتم | پس جایگاه ولی‌فقیه چیست؟ در این هفت پیام، قدم‌به‌قدم با هم به چند نتیجه رسیدیم: 🔹 هر جامعه‌ای برای عبور از بحران‌ها و حل اختلاف‌های اساسی، به یک مرجع نهایی قانونی نیاز دارد. 🔹 این مرجع، نباید صرفاً محبوب یا قدرتمند باشد؛ بلکه باید دانش، عدالت، تقوا، تدبیر و توان مدیریت را در کنار هم داشته باشد. 🔹 تشخیص این شایستگی، کاری تخصصی است؛ از همین رو، قانون اساسی آن را به مجلس خبرگان رهبری سپرده است که اعضایش با رأی مردم انتخاب می‌شوند. 🔹 قانون اساسی نیز برای حفظ وحدت، انسجام و هدایت کلان کشور، جایگاه، وظایف و اختیارات مشخصی را برای رهبری تعیین کرده است؛ نه کمتر و نه بیشتر. در نگاه فقه شیعه، به فقیهی که این شرایط را داشته باشد و مطابق سازوکار قانونی، مسئولیت رهبری را بر عهده گیرد، ولی‌فقیه گفته می‌شود. از این رو، تبعیت مسئولان از تصمیم‌های قانونی رهبری در حدود اختیاراتی که قانون اساسی تعیین کرده، لازمه انسجام نظام و جلوگیری از تعارض در اداره کشور است. و برای کسانی که مبنای فقه شیعه را می‌پذیرند، این جایگاه تنها یک مسئولیت سیاسی نیست؛ بلکه مسئولیتی دینی برای پاسداری از مسیر جامعه اسلامی در عصر غیبت نیز به شمار می‌آید. شاید پیش از آنکه درباره ولی‌فقیه موافق یا مخالف باشیم، شایسته باشد ابتدا او را همان‌گونه که قانون اساسی و فقه شیعه معرفی می‌کنند، بشناسیم؛ زیرا قضاوت درست، همیشه پس از شناخت درست آغاز می‌شود. 🌷🇮🇷🏴🚩🌷
🔆💠✍تاملاتی درباره ولی‌فقیه 🌹لطفا پست‌های بالا را سر صبر و با دقت بخوانید حتما بهره‌ها خواهید برد هرچه فتنه‌ها سنگین‌تر میشود اهمیت درک ولی‌فقیه اساسی‌تر و حیاتی‌تر می‌شود. ♻️مطالب خیلی روان و شیوا و منظم تدوین شده‌اند و برای تامل و مباحثه و پاسخ به شبهات بسیار مفید و راه‌گشاست. 🔆🔆🔆🔆🔆🔆🔆
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
ما زمانی به بعثت کامل می‌رسیم که بدانیم میان ظریف و قالیباف در مذاکره با آمریکا هیچ تفاوتی نیست. آسیب امت مبعوث این بود که متوجه فریب جماعت لیبرال و واداده نشد. آنها برای توجیه مذاکره با آمریکا، نیاز به «برگ جدید» داشتند و آن برگ، چیزی بود به نام «قالیباف» ای کاش قالیباف خود را وسیله دنیاطلبی و مذاکره‌پرستی غربگرایان نمی‌کرد و خود را نمی‌سوزاند.