روز 127:قطعا درحال حاضر توتجسمِ جسمیِ سبکِ دلبستگیِ اجتنابیِ منی؛

مرا ببوس برای بغض اخرین نگاهم مرا ببوس با اینکه زخمای عمیقم بازه مرا ببوس که من اخرین شهر بی دفاعم مرا ببوس بین برف و بارون مرا ببوس همین الان که دیره مرا ببوس هر چند که طعمش نفرته مرا ببوس مهم نیست کیم چی قصمه

در نهایت ، هیچ چیز باقی نمی‌ماند ، هیچ چیز اَبَدی نیست. نه لبخندهای از تَهِ دل و نه غم‌های نفس‌گیر ، نه تو وَ نه من.

Pov:خودت موندی ولی پات داره میره.

-

از بعضی چیزا واقعا نمیشه فرار کرد...ولی من نمیدونم چرا مدام درحال دویدنم.

خرداد چرا تموم نمیشه

You got it girl,you got it.

هفته پیش سعی داشتم زندگی کنم و الان امیدوارم زنده بمونم؛

دیگر برایم مهم نیست باد چگونه می‌وزد،چون من تمام کشتی‌ها را فروختم....

شاید باید به زندگی از دور نگاه کنی، از خیلی جلو فقط لکه می‌بینی!

-