امشب از آسمان دیدهٔ تو روی شعرم ستاره می‌بارد در سکوت سپید کاغذها پنجه‌هایم جرقه می‌کارد شعر دیوانهٔ تب آلودم شرمگین از شیار خواهش‌ها پیکرش را دوباره می‌سوزد عطش جاودان آتش‌ها آری آغاز، دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست از سیاهی چرا حذر کردن شب پر از قطره‌های الماس است آنچه از شب به جای می‌ماند عطر سکرآور گل یاس است آه، بگذار گم شوم در تو کس نیابد دگر نشانهٔ من روح سوزان و آه مرطوبت بوزد بر تن ترانهٔ من آه، بگذار زین دریچهٔ باز خفته در پرنیان رویاها با پر روشنی سفر گیرم بگذرم از حصار دنیاها دانی از زندگی چه می‌خواهم من تو باشم، تو، پای تا سر تو زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو، بار دیگر تو آنچه در من نهفته دریاییست کی توان نهفتنم باشد با تو زین سهمگین توفانی کاش یارای گفتنم باشد بس که لبریزم از تو، می خواهم بروم در میان صحراها سر بسایم به سنگ کوهستان تن بکوبم به موج دریاها بس که لبریزم از تو می‌خواهم چون غباری ز خود فرو ریزم زیر پای تو سر نهم آرام به سبک سایهٔ تو آویزم آری آغاز، دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست -شاعر:38٪ -نویسنده:62٪ از طرف:Me against the world تقدیم به:https://eitaa.com/joinchat/2817655962C85cfcbea3f

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم یا تَنگ در آغوش بگیرم که بمیرم.. -شاعر:34٪ -نویسنده:66٪ از طرف:Me against the world تقدیم به:https://eitaa.com/joinchat/1554842677Cc890404da6

هرکی جامونده PV بگه.

-nd