‌

راستش تصمیم گرفتم امسال دیگه اصرار نکنم و اگه اجازه صادر نشد، بحث و جدل نداشته باشم، التماس هم نکنم. عوضش دندون رو جیگرِ پاره‌ پاره‌ام بذارم و اگه این عمل ثوابی داشت، هدیه کنم محضر خودشون . ولی تمومِ دردم همینه که : خب چرا هرسال این موقع‌ها باید نظاره‌گر باشم؟! چرا دعوتی نیستم؟! و . .

خیلی چیزا نباید میشد، ولی شد! امّا من راضیم! به توی روضه‌ات بودن راضیم! به طعنه‌ها راضیم! به قضاوتا راضیم! به تهمتا راضیم! به همه وقتایی که دلم خواست بشینم و گریه کنم و نشد راضیم! به… گفتن نداره آقای امام حسین ولی من از همه چیز راضیم! شما فقط اگه مقدروه ما رو گردن بگیر . .

ولی این؛

خونه هامون موکبه ... 📍زنجان

بسمِ‌ربّ‌ِ‌رفیقَم‌حُسِین.🪴

می‌دونی راسش ما الان باید چمدون‌بسته و خدافظی‌کرده و آماده، نشسته‌بودیم سر جاهامون و راه می‌فتادیم که بعد این همه انتظار بریم به سمت وصال. قربونش برم امام رئوف قرار ملاقات‌مونو عقب انداخت که خب چشم، راضی‌ایم به رضای امام رضا جانمون . اصن تشنه‌تر شدن خودش نعمته برای منتهای گوارایی آب. اما دل، که این حرفا حالی‌ش نیس. ما موندیم و دلامون از پیشمون فرار کردن، قایم شدن کنج حرم . .

جنازه پسرشونُ که آوردند . . چیزی جز دو سه کیلو استخون نبود ؛ پدر سرشو بالا گرفت و گفت : حاج خانم غصه نخوری ها !!! دقیقا وزن همون روزیه که خدا بهمون هدیه دادِش . . :]

به‌جون‌رقیه‌راست‌میگم‌،من‌کربلا‌لازمم💔🚶‍♀

تو بگو دل...🥺

بسم رب الحسین 🖤!