🎬بعد از تخلیه پایگاه ها، گام بعدی اخراج آمریکا از منطقه چیست؟ 👤مهندس رضا محتشمی‌پور معاون سابق وزیر صنعت،معدن و تجارت 🔺آمریکا چگونه در ساختارهای قانونی، مالی و سیاسی کشورهای منطقه نفوذ کرده است؟ 🔻چطور می توان این نفوذ را از بین برد؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬فروپاشی ساختار تحریمی آمریکا علیه ایران 👤دکتر مهدی اشعری معاون محتوایی شبکه کانون‌های تفکر ایران ( ایتان ) 🔻چگونه ایران می‌تواند آمریکا و اسرائیل را تحریم کند؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬در آستانه تولد قدرت چهارم جهان؛ نقش محوری ایران در غرب آسیا 👤 مهندس صابر میرزایی 🔻اندیشمندان و مدیران ما باید خود را برای چه آینده‌ای آماده کنند؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

💡 غبارروبی از مفهوم «مذاکره» در ادراک عمومی جامعه ایران ✍🏻محمدرضا قلی‌زاده #️⃣#یادداشت 🌍 به اذعان عموم تحلیلگران داخلی و خارجی، ایران در حال تبدیل شدن به یک قطب جدید قدرت در دنیاست. بر یک ابرقدرت لازم است که بتواند همه ابزارهای اعمال قدرت خود را به‌کار گیرد؛ و حتی در توسعه روابط سیاسی، اقتصادی و امنیتی خود، عموماً ابزارهای نرم را فعال کند. یک قدرت منطقه‌ای یا جهانی، همانطور که در موقع لزوم می‌تواند خوب بجنگد، باید بتواند دیپلماسی فعالانه و با اعتماد‌به ‌نفس هم داشته باشد. طرف قدرتمند می‌تواند بدون ترس مذاکره کرده و اهداف مورد نظر خود را محقق کند؛ چه در زمانی که می‌خواهد قراردادهای بلندمدت راهبردی امضا کند و چه زمانی که به‌هر‌دلیلی می‌خواهد در میانه جنگ، ابزار دیپلماسی را نیز فعال کند. ⚠️اما جامعه ایران به‌شدت نسبت به مفهوم «مذاکره» بدبین است. البته برای جامعه‌ای که حافظه تاریخی و بلوغ سیاسی دارد، حق هم همین است که تجربیات گذشته خود را فراموش نکند. تجربیات تاریخی ایرانیان در باب «مذاکره» باعث شده‌است که برخی مفاهیم با بار منفی، در ذات مذاکره معنا پیدا کند. از جمله: 1. خوش‌بینی به‌طرف مقابل 2. مذاکره از سر ضعف و نشان دادن این ضعف به طرف مقابل 3. پذیرش چارچوب طرف مقابل؛ به این معنا که ما در جایگاه متهم و ضعیف نشسته و در مورد حقوق خود مذاکره کنیم. 4. تئوری «هر توافقی بهتر از توافق نکردن است» و جابه‌جایی مذاکره از وسیله به هدف! 🔻 مفاهیم فوق که هیچ‌کدام جزء ذاتیات «مذاکره» نیستند، به‌دلیل تجربیات ملت ایران، با مفهوم «مذاکره» عجین شده‌اند. در ذهن ما معنای مذاکره، گفت‌و‌گویی برای امتیاز دادن ؛ یا پوست موز تکراری برای لغزیدن است! به این ترتیب در تحلیل‌ها، عوامل زمینه‌ای اعم از مذاکره‌کننده، موضوع مذاکره، شرایط مذاکره، اراده عمومی ملت و... نسبت به اصل قبح مذاکره، در مراتب بعدی قرار می‌گیرند و ایرانیان نسبت به هر‌آن‌چه می‌توان «مذاکره» اتلاق کرد، فارغ از زمان و مکان و میزان‌سن، بدبین هستند. حال‌ آن‌که در سیره رهبر شهید، در عین ثابت بودن اصول بنیادینی مانند استقلال، بارها با تغییر عوامل زمینه‌ای، استراتژی‌های کشور برای مذاکره تغییر کرده‌است. 🇮🇷 اما ایران قوی باید بتواند نوعی دیگر از مذاکره را در فرهنگ سیاسی خود معنابخشی کند. مذاکره‌ای که در آن ما عنصر فعال و طراح هستیم، اعتماد‌به‌نفس کافی برای نقد کردن طراحی خود و یا ترک میز مذاکره داریم و «مذاکره» را یک میدان مانند دیگر میدان‌ها می‌دانیم و از وارد شدن به آن، نگران نمی‌شویم. همانطور که رهبر شهید، بعد از جنگ 12 روزه فرمودند: 💬 «ملّت ایران در هیچ میدانی به صورت طرف ضعیف ظاهر نخواهد شد. چون ما همه‌ی ابزارهای لازم را داریم؛ هم منطق داریم، هم نیرو داریم. ما هم در میدان دیپلماسی، هم در میدان نظامی ان‌شاءالله به توفیق الهی هر وقت وارد بشویم، با دست پُر وارد خواهیم شد.» ✊ دیوار معنای پیشین و منفی مذاکره، با تجربیات سال‌های بعد از «دولتِ به‌اصطلاح تدبیر»، و به‌ویژه با مذاکراتی که دکتر عراقچی مدیریت کردند، ترک‌هایی برداشته‌بود. حالا جامعه بلوغ‌یافته ایران از اعتماد به آمریکا گذر کرده‌ و می‌داند که می‌توان از موضع قدرت، با بی‌اعتمادی و بدون معطل‌کردن کشور بر مذاکره و حتی در عین آماده‌شدن برای نبرد نظامی، این ابزار را به‌کار گرفت. 📍تجربه مذاکرات اسلام‌آباد می‌تواند نقطه‌ عطفی در فرهنگ سیاسی ایران باشد. مذاکره‌ای که ایران در موضع قدرت، با بدبینی کامل و با چارچوب‌بندی مورد نظر خود وارد آن شد و همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، با بدعهدی و زیاده‌خواهی طرف مقابل، به‌بن‌بست رسید. فارغ از اینکه اثرات مثبت و منفی این مذاکرات در روند جنگ چه خواهد بود، توجه به این معنا از مذاکره، به‌عنوان ابزاری در نبرد، می‌تواند تجربه ارزشمندی برای ما باشد. 🔻پ.ن: به علت ذات مستکبر آمریکا، بسیار بعید است که آن ها در مذاکره‌ای رسمی امتیازی به کسی بدهند. نگارنده هم معتقد است که به‌طور خاص مذاکره با آمریکا هیچ‌گاه قرار نیست به دست‌آورد سیاسی تبدیل شود. اساساً آن‌چه آمریکایی‌ها دنبال می‌کنند، «تحمیل» است و نه «مذاکره»! بماند که اولین پیش‌شرط مذاکره یعنی اعتماد به تعهدات طرف مقابل، به‌طور کامل در جامعه ایران از‌بین‌رفته‌ و این دو واقعیت در دستگاه فکری قاطبه مسئولان و مردم تثبیت شده‌است. از این‌روست که در تجربیات اخیر مذاکراتی، احساس فریب خوردن یا ساده‌انگاری یا خوش‌بینی در تیم مذاکره‌کننده و عقلانیت پشتیبان آن‌ها احساس نمی‌شود و به‌نظر می‌رسد مذاکرات با اهداف دیگری برنامه‌ریزی شده‌اند. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

#️⃣#پخش_زنده 💠اپلیکیشن شاد با همکاری مرکز گام برگزار میکند: 📡 شبگرد 💡 گفتگوی مستقیم با کارشناسان ⏰هر شب از ساعت۱۹ 🔰 موضوع این قسمت: « چرا تنگه بایستی بسته باشد و چه خواهد شد؟» 🔺مهمان برنامه: 👤 آقای سید‌ حسن ‌موسوی‌فرد 🗓 یکشنبه ۲۳ فروردین؛ از ساعت ۱۹ 📍جهت پرسش از کارشناسان از لینک زیر وارد بخش مهمان شوید: https://event.vc.shad.ir/class/shad1327467212/1650126510 @shabgard_live #شبگرد #گفتگو #نوجوان 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬امنیت غذایی منطقه در ایرانِ بعد از جنگ 👤سید محمد‌جواد مویدیان مدیر گروه آب و کشاورزی شبکه کانون‌های تفکر ایران(ایتان) 🔺ایران برای تبدیل شدن به هاب غذا باید چه پازلی ر تکمیل کند؟ 🔻نقش هر یک از تکه‌های پازل چیست؟ #امنیت‌‌غذایی #توصیف‌آینده 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬باوجود حضور پرشور ملت ایران در میدان، کار بر زمین مانده‌ی جریان دانشجویی چیست؟ 👤 حجت‌الاسلام وطن‌فدا مسئول بال دانشگاهی بنیاد نهضت ❗️پیرامون ماموریت این روزهای جریان دانشجویی 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir 📚 مرکز معرفتی تشکیلاتی اسلام ناب | @eslamenaab_ir

#️⃣#پخش_زنده 💠اپلیکیشن شاد با همکاری مرکز گام برگزار میکند: 📡 شبگرد 💡 گفتگوی مستقیم با کارشناسان ⏰هر شب از ساعت۱۹ 🔰 موضوع این قسمت: « ماجرای محاصره دریایی آمریکا» 🔺مهمان برنامه: 👤 آقای دکتر مهدی اشعری 🗓 دوشنبه ۲۴ فروردین؛ از ساعت ۱۹ 📍جهت پرسش از کارشناسان از لینک زیر وارد بخش مهمان شوید: https://event.vc.shad.ir/class/shad1327467212/1650126510 @shabgard_live #شبگرد #گفتگو #نوجوان 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🌊معادله هرمز و باب‌المندب؛ نظم جدید دریاها ✍🏻سیدامیرحسین سیدیزدی کارشناس تجارت بین‌الملل #️⃣#یادداشت 🌍 تسلط بر دریاها، از ارکان مهم هر نظم جهانی است که از طریق اشراف بر ۶ آبراه راهبردی (مالاکا، هرمز، باب‌المندب، سوئز، جبل‌الطارق و پاناما) محقق می‌شود. با توجه به اینکه حدود 90\% تجارت کالایی جهان از طریق دریاها انجام می‌گیرد، این آبراه‌ها گلوگاه‌های حیاتی اقتصاد بین‌الملل هستند. در این میان، دو تنگه نقش قلب تپنده تجارت را ایفا می‌کنند: ⛽️ تنگه هرمز: مسیر عبور بیش از 25\% از انرژی جهان (تأمین‌کننده انرژی شرق و گاز اروپا). 🚢 تنگه باب‌المندب (دریای سرخ): شاهراه و قلب جریان تجارت کالایی شرق و غرب عالم. 👈 نتیجه: اشراف بر این دو تنگه، معادل تسلط بر جریان تجارت جهانی انرژی و کالا است. 📉 افول «نظم آمریکایی» در دریاها در گذشته، ایالات متحده تلاش می‌کرد با ترکیب حضور نظامی و ابزارهای اقتصادی (مانند انحصار بیمه‌های دریایی)، هژمونی خود را تثبیت کرده و این توهم را القا کند که تجارت بین‌الملل در چنگ آمریکا است. اما معادلات تغییر کرده است. ⚔️ تغییر موازنه؛ ظهور حاکمیت جبهه مقاومت تحولات اخیر نشان داد که ابتکار عمل در آبراه‌های استراتژیک در دست مقاومت است: ۱️⃣ دریای سرخ: پس از عملیات «طوفان‌الاقصی»، دولت انصارالله یمن در حمایت از فلسطین، با هدف قرار دادن کشتی‌های مرتبط با رژیم صهیونیستی و حامیانش، شریان اقتصادی دشمن را مختل کرد. ۲️⃣ تنگه هرمز: در پی جنگ رمضان، جمهوری اسلامی ایران اقتدار خود را به اثبات رساند و با تعلیق قاعده «عبور بی‌ضرر» در شرایط جنگی، تردد کشتی‌ها را منوط به درخواست و تأیید موردی نهادهای حاکمیتی ایران کرد. 🎯 نتیجه‌گیری و گام راهبردی آینده آغاز عملیات یمن در دریای سرخ و به دنبال آن شروع جنگ رمضان علیه ایران، نقطه پایان امپراتوری آمریکا بوده است. امروزه بر همگان پرواضح است که اشراف و حاکمیت حقیقی بر جریان تجارت بین‌الملل در دریای سرخ و تنگه هرمز در اختیار جبهه مقاومت به محوریت جمهوری اسلامی ایران است. با این حال، صِرفِ داشتن این اشراف میدانی کافی نیست؛ بلکه زمان اقدام قاطع فرارسیده است. ما باید هرچه سریع‌تر و بدون فوت وقت، «قواعد مدیریتی جدید» خود بر این تنگه‌های راهبردی را رسماً اعلام و با قدرت اعمال کنیم. طراحی و اجرای فوری این سازوکار اقتصادی-امنیتی، نه تنها حاکمیت ما را تثبیت می‌کند، بلکه به جبهه مقاومت این اهرم قدرتمند را می‌دهد تا در صورت بروز هرگونه شرارت از سوی محور آمریکایی-صهیونیستی، با قطع سریع شریان‌های اصلی تجارت جهانی، دشمن را به‌طور فلج‌کننده‌ای تنبیه کند. تعلل در اعلام این قواعد، جایز نیست. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

📌 محاصره ایران شدنی است؟ ✍🏻مهدی ازرقی رویکردهای آمریکا در قبال ایران، بیش از آنکه یک کنش فعالانه باشد، واکنشی از سر ناچاری و ضعف به قاعده‌گذاری‌ها و تصمیمات ایران در منطقه است. آمریکا با جوسازی‌های موقت و روانی و تهدید به محاصره و توقیف کشتی‌ها و مسدودسازی مسیرها، تلاش دارد اهرم فشاری برای خود بسازد. آمریکا از موضع مخالفت با انسداد تنگه در موضع محاصره ایران قرار گرفته که هیچ کشوری حاضر به مشارکت با این اقدام نمی‌شود که این خود به معنای اقدامات بی منطق آمریکاست. اما چرا محاصره در میدان عمل غیرقابل اجرا و فاقد اثرگذاری واقعی هستند؟ 🔹 ۱. اقدام بی اثر بر جریان ارزی کشور: در شرایطی که آمریکا به دنبال نتایج فوری است، توقیف محموله، تاثیر فوری نخواهد داشت؛ فرآیند فروش نفت لحظه‌ای نیست. رسیدن یک نفتکش به مقصد (مانند چین) حدود ۲۸ تا ۴۰ روز زمان می‌برد و تسویه مالی آن اغلب ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد. ارزی که امروز وارد کشور می‌شود، حاصل فروش ماه‌های گذشته است. بنابراین، هرگونه مانع‌تراشی آمریکا در تنگه، در کوتاه‌مدت هیچ اثر مالی بر ایران نخواهد داشت. حتی اگر نفتکش‌های ایرانی نیز از تردد متوقف شوند، در کوتاه مدت تاثیری بر منابع ایران نخواهد گذاشت. 🔹 ۲. شلیک به خود با افزایش قیمت جهانی نفت: کوچک‌ترین اختلال در روند عبور و مرور تنگه هرمز و کاهش عرضه نفت، اثر خود را در همان روز اول روی تابلوهای جهانی نشان داده و باعث افزایش قیمت نفت می‌شود. این اتفاق در تضاد کامل با منافع اقتصادی فعلی خود آمریکاست. تا همین الان نیز صرف این خبر قیمت را افزایش داد و با توقیف یک نفتکش این افزایش تصاعدی خواهد شد. 🔹 ۳. تقابل با کشورهای ذینفع در تنگه هرمز: کشتی‌هایی که از تنگه عبور می‌کنند صرفاً ایرانی نیستند. ناوگان‌های تجاری چین، هند، پاکستان، ژاپن و اروپا در این مسیر تردد می‌کنند. اگر آمریکا بخواهد کشتی‌ها را صرفاً به بهانه «پذیرش قواعد ایران» توقیف کند، باید پاسخگوی ده‌ها کشور باشد. از سوی دیگر، خریدار اصلی نفت ایران، چین است و فشار بر این شریان، مستقیماً فشاری بی‌دلیل بر پکن محسوب می‌شود. 🔹 ۴. بی‌اثر بودن حربه «تحریم کالاهای اساسی»: حتی اگر فرض کنیم آمریکا بتواند جلوی ورود چند کشتی غلات و کالای اساسی را بگیرد، ایران حداقل برای ۳ ماه ذخایر استراتژیک در اختیار دارد. از سوی دیگر، این فشارهای مقطعی یک توفیق اجباری است تا ایران وابستگی تاریخی خود به مبادی وارداتی جنوب را شکسته و تامین کالا از مرزهای شمالی را با سرعت بیشتری جایگزین کند. 🔹 ۵. بن‌بست نظامی و آسیب‌پذیری در خلیج فارس: اجرای پایدار و موثر این تهدیدات مستلزم استفاده از نیروی نظامی است. هرگونه اقدام نظامی آمریکا معادل آغاز یک جنگ خواهد بود که بلافاصله منافع و شناورهای خود آمریکا را نیز به اهداف مشروع تبدیل می‌کند و بحران تنگه هرمز را تشدید می‌نماید. 🔹 ۶- از تحریم هوشمند تا توقیف کور: هدف تحریم‌ها، محاصره ایران بود. آمریکا در وضع تحریم بر ایران، بسیار هوشمندی و ظرافت به خرج داد تا با کمترین هزینه برای خود، ذینفع نهایی تعامل با ایران شناسایی و جریمه شود. با این وجود، تحریم‌های چندین ساله، خواسته آمریکا را محقق نساخت! حالا با توقیف‌های کور و پرهزینه و سخت، قصد دارد ایران را محاصره کند! 📝 نتیجه‌گیری: آمریکا به خوبی می‌داند که اجرای این تهدیدها برایش هزینه‌هایی به‌مراتب بیشتر از دستاوردهایش دارد و در یک موضع کاملاً انفعالی، تنها به دنبال «ایجاد جو ترس و تهدید» است تا شاید از این طریق، محاسبات ایران را تغییر دهد؛ عملیاتی که با توجه به واقعیت‌های عینی میدان، از پایه فاقد امکان پیاده‌سازی است. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬 از سعدآباد تا اسلام آباد؛ تغییر معادله قدرت در مذاکره با آمریکا 👤امیر‌محمد نوری‌بیات مدیر مرکز تحلیل راهبردی و بین‌الملل 🔹در مذاکرات جدید ایران و آمریکا در پاکستان، معادله‌ای شکل گرفته که با دهه ۸۰ و پرونده هسته‌ای کاملاً فرق دارد. 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir

🎬اگر معطل آمریکا شویم چه عواقبی به دنبال دارد؟ 👤امیر‌محمد نوری‌بیات مدیر مرکز تحلیل راهبردی و بین‌الملل 🔺چه اقداماتی در کنار مذاکره لازم است؟ 🔻چطور برگ برنده در مذاکرات را حفظ کنیم؟ 🌐 مرکز گام | @gamcenter_ir