با یاری خدا و اقا صاحب الزمان
خانم 🌹
خانم 🌿
خانم🍁
خانم 🍀
خانم 🌻
خانم🌸
خانم 🌺
خانم 🌼
خانم 🌷
خانم 💐
خانم 🪴
خانم 🍃
ثواب اعمالمونو هدیه میکنیم به اقا صاحب الزمان
https://eitaa.com/joinchat/3125740491C5811e01651
-اَلسَّلامُعَلَيْكَیابقِیَّةَ اللهُ فی اَرضِه
-اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللهُ فی اَرضِه
-اَلسَّلامُ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْحُجَّةِ الثّانی عشر
-اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا نورُ اللهِ فی ظُلُماتِ الْاَرضِ
-اَلسّلامُ عَلَیْکَیا مَولایَ یاصاحِبَالزَّمان
-اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا فارسُالْحِجازا
-اَلسَّلامُعَلَیْکَ یاخَلیفَةَالرَّحمَن ُو یاشَریکَالْقُران
وَیااِمامَ الْاُنس ِوَالْجان
#اِمام_زَمان
#اَلّٰهُـمَّعَجِّݪلِوَلیڪَالفَࢪَج
https://eitaa.com/ghaibatt
#روزنوزدهمغیبت
غیبت گاهی لذتبخش به نظر میاد، ولی این لذت معمولاً کوتاه و فریبندهست
https://eitaa.com/ghaibatt
یه دلیل که گاهی غیبت لذت بخشه؛
* 🗣️ تخلیه احساسات: وقتی از کسی ناراحتیم، حرف زدن پشت سرش موقتاً سبکمون میکنه.
https://eitaa.com/ghaibatt
یه دلیل که غیبت گاهی لذت بخشه:
😏 احساس برتری: ممکنه با گفتن عیب دیگری، ناخودآگاه خودمون رو بهتر از او احساس کنیم.
https://eitaa.com/ghaibatt
به دلیل که غیبت گاهی لذت بخشه:
👭 صمیمیتِ ظاهری: غیبت بین بعضی جمعها باعث میشه حس کنیم با بقیه «همجبهه» شدیم.
https://eitaa.com/ghaibatt
و دو دلیل دیگه که گاههی غیبت لذت بخشع:
👀 کنجکاوی: شنیدن خبرهای مربوط به زندگی دیگران برای ذهن جذابه.
* 🧠 عادت: اگر زیاد تکرار بشه، مغز به این نوع گفتگو عادت میکنه و انجامش راحتتر میشه.
https://eitaa.com/ghaibatt
لذت غیبت کردن
چند دقیقهست، اثرش ممکنه خیلی بیشتر باشه.
بعدش ممکنه پشیمونی،
خراب شدن رابطهها و عادت کردن زبان به بدگویی سراغمون بیاد.
https://eitaa.com/ghaibatt
🌸تلنگر
«غیبت لذت داره… چون اولش شیرینه؛ اما آخرش مزهی پشیمونی میده. قبل از گفتنِ عیب کسی، از خودمون بپرسیم: اگه خودش اینجا بود، باز هم میگفتم؟»
https://eitaa.com/ghaibatt
🌿ذکر امروز:
«یَا سَتّارَ الْعُیُوب»
۷۰ مرتبه
برای اینکه هم عیب خودمون رو ببینیم، هم عیب دیگران رو بپوشونیم!
https://eitaa.com/ghaibatt
#دعایابوحمزهثمالیقسمتدوازدهم
يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ، لَسْتُ أَتَّكِلُ فِى النَّجاةِ مِنْ عِقابِكَ عَلَىٰ أَعْمالِنا بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنا لِأَ نَّكَ أَهْلُ التَّقْوىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ، تُبْدِئُ بِالْإِحْسانِ نِعَماً، وَتَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ كَرَماً، فَما نَدْرِى مَا نَشْكُرُ أَجَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ؟ أَمْ عَظِيمَ مَا أَبْلَيْتَ وَأَوْلَيْتَ أَمْ كَثِيرَ مَا مِنْهُ نَجَّيْتَ وَعافَيْتَ ؟ يَا حَبِيبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَيْكَ، وَيَا قُرَّةَ عَيْنِ مَنْ لاذَبِكَ وَانْقَطَعَ إِلَيْكَ؛
ای نیکوکار، ای زیباکار، ای نعمتده، ای فزونیبخش، من آن نیستم که در رهایی از کیفرت بر اعمالمان تکیه کنم، بلکه به احسانت بر ما اعتماد دارم، چراکه تو اهل تقوا و مغفرتی، از باب نعمتدهی ابتدای به احسان میکنی و از جهت کرم از گناه در میگذری، پس نمیدانم از چه سپاس گویم، از زیبایی عملی که میگسترانی، یا کار زشتی که میپوشانی، یا بزرگ آزمونی که آزمودی و شایسته نیکی نمودی، یا آن همه مشکلی که مرا از آن رهانیدی و سلامت کامل بخشیدی؟! ای محبوب آنکه به تو دوستی ورزید، ای نور چشم کسی که به تو پناه آورد و برای رسیدن به تو از دیگران گسست؛
https://eitaa.com/ghaibatt