📌پیگیری لایحه جامع ایثارگری ادامه دارد 🔹دکتر قالیباف در جمع جانبازان و ایثارگران چه گفت ؟ ✅ @ghalibaffan

📌شانگهای؛ استراتژی مهم دولت و مجلس برای اتصال به تجارت جهانی ‌ 🔹امروز در سال ۱۴۰۴، وقتی ایران به‌عنوان عضو رسمی سازمان همکاری شانگهای در حال بهره‌برداری از ظرفیت‌های منطقه‌ای و بین‌المللی این پیمان است، بازخوانی ۵ بهمن ۱۴۰۱ معنای دقیق‌تری پیدا می‌کند. زمانی که مجلس شورای اسلامی با تصویب دو فوریت «یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران»، مسیر عضویت کامل ایران را هموار کرد؛ تصمیمی که امروز ثمرات آن قابل ارزیابی است. ‌ 🔹آن روز، تصویب این لایحه صرفاً یک اقدام حقوقی نبود؛ یک انتخاب راهبردی بود. انتخابی برای عبور از انفعال، تقویت دیپلماسی اقتصادی و پیوند خوردن با بلوکی از قدرت‌های نوظهور که بخش قابل توجهی از جمعیت، انرژی و بازار جهان را در اختیار دارند. ‌ 🔹ایران که از سال ۲۰۰۵ عضو ناظر سازمان شانگهای بود، در دولت شهید آیت‌الله رئیسی با رویکرد فعال در سیاست خارجی، گام نهایی را برداشت؛ گامی که امروز به تثبیت جایگاه کشور در مناسبات منطقه‌ای انجامیده است. عضویت رسمی، امکان همکاری‌های عمیق‌تر اقتصادی، ترانزیتی و امنیتی را فراهم کرد و ابزارهای جدیدی برای خنثی‌سازی تحریم‌ها در اختیار ایران قرار داد. ‌ 🔹مخالفت صریح برخی کشورهای اروپایی در آن مقطع، خود بهترین شاهد اهمیت این تصمیم بود. امروز روشن‌تر از همیشه می‌توان دید که چرا شانگهای برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت داشت؛ زیرا این عضویت، ایران را از حاشیه به متن معادلات منطقه‌ای منتقل کرد. ‌ 🔹۵ بهمن ۱۴۰۱ یک تاریخ تقویمی نیست؛ نقطه عطفی است که در سال ۱۴۰۴ می‌توان گفت مجلس، زمان را درست تشخیص داد و تصمیم را به‌موقع گرفت. ✅ @ghalibaffan

📌سپاه برخاسته از قلب مردم 🔹سال ۵۸ سپاه از دل همین مردم برخاست و اکنون مردمی ترین مجموعه کشور است ✅ @ghalibaffan

📍میزبانی قالیباف از هم‌رزمان جانبازش در خانه ملت 🔹روز جانباز فرصتی شد که باری دیگر سردار قالیباف کنار رفقا و همسنگران جانبازش بنشیند، یاد روزهای سخت جنگ کند، جنگی که برادرش گرفت، رفقایش خوبش را برد و سالهای شیرین جوانی را سخت کرد اما چون رسالت حفظ خاک و دفاع از ایران و ناموس بود سختی را بریم می‌کرد‌. 🔹رفقای جانبازی که هرکدامشان رد تلخ جنگ را به تن‌شان دارند و بعد از جنگ زندگی‌شان طعم دیگری داشته، اما چون ایران و خانواده در امنیت است این تلخی را شیرین می‌کند. 🔹نگاه ما در این روزها و با این عملیات های تروریستی صهیونی-آمریکایی به همین مردان جانبازی است که جوانی را فدای میهن کردند تا روزی اینگونه وطن در تا امنی نباشد و دست اجنبی به جوانان و مردم این وطن تعرض نکند. ✅@ghalibaffan

📖#قانون_خوانی | بررسی قوانین مصوب مجلس یازدهم و دوازدهم 🗓 ۵ بهمن ۱۴۰۱ | ((تصویب دو فوریتی طرح ساماندهی تجارت مرزی)) 💠@ghalibaffan

📍#بخش_اول: بازگشت به استعمار پیر؛ بازگشت به تقی‌زاده 📝 نواصولگرا نوشت: 🔸 اگر در دوره پساجنگ سرد، کسی مختصات جهان امروز را پیش‌بینی می‌کرد، احتمالا تمام روشنفکران و جامعه‌شناسان و عالمان علم سیاست او را تمسخر می‌کردند که دوره‌ی این حرف‌ها و کارها سال‌هاست که تمام شده و دیگر برنخواهد گشت. درحالیکه متفکرین و اندیشمندان درباره استعمارفرانو سخن می‌گفتند، مکتبی در آمریکا ظهور کرد که سنت اندیشه‌ی سیاسی در این کشور و تمدن مدرن غربی را به چالش حیاتی می‌کشید. چارچوب گفتمانی ماگا با رهبری ترامپ در آغاز راه خود در سال 2015 بیشتر شبیه یک جوک تمسخرآمیز بود. همانطور که اوباما در همان سال‌ها یک بار در شام ویژه کاخ سفید در حضور ترامپ، او و تفکرش را تمسخر کرد. بزرگان سیاسی در آمریکا هیچ زمان فکر نمی‌کردند چنین شخصیت لمپنی با این اندیشه‌های سیاسی سطحی بتواند حتی در رقابت‌های درون حزبی جمهوری‌خواهان به نامزد نهایی تبدیل شود، چه برسد به اینکه رئیس جمهور هم بشود. اما او با کنار زدن رقبای درون حزبی و سپس هیلاری کلینتون، توانست رئیس جمهور 45ام آمریکا شود. در آن دوران، هنوز جهان تغییرات شگرف بعدی را به چشم ندیده بود. کرونا، درگیری پس از انتخابات 2020 در آمریکا، جنگ اوکراین و سپس جنگ غزه باعث شد تا سرعت تحولات جهانی به چنانز حدی برسد که تمام اندیشمندان جهانی از آن عقب بمانند. 🔹 حالا ما با دنیایی بسیار امنیتی‌تر، بدون هژمون مطلق، بدون قواعد مبتنی بر لیبرال-دموکراسی، اقتصادی شده‌تر و بریده از گفتمان‌های سنتی تمدنی مواجه شده‌ایم. دنیایی که آمریکا طبق سند امنیت ملی 2025 دیگر نمی‌خواهد قواعد مبتنی بر لیبرال را پیگیری کند. بلکه فقط «منافع قابل ارزیابی مشخص» را سرلوحه هر اقدام خود قرار می‌دهد. آمریکایی که دیگر «پراگماتیست، رئالیست، ایده‌آلیست، جنگ طلب یا کبوترصفت نیست» بلکه «انگیزه اصلی آن، پیش از هر چیز، این است که چه چیزی برای آمریکا کارآمد است؛ یا به دو کلمه:اول آمریکا». در این فضا، آمریکا قواعد و سازمان‌هایی که در هشتاد سال گذشته ساخته را ترک می‌کند تا قانون «هرکسی قدرتمندتر است» در جهان حکمفرمایی نماید. دیگر برای حمله به دیگر کشورها مانند ایران هیچ نیازی به مجوز شورای امنیت (آنگونه که حتی بوش به دنبال آن بود) یا مجوز از کنگره وجود ندارد. برای حمله به دوحه، هیچ طرفی به رژیم صهیونی خرده نمی‌گیرد و به دنبال آن نمی‌رود. برای قتل عام در غزه، اروپا همراهی می‌کند و تمام قواعد حقوق بشری دروغین خود را کنار می‌گذارد. این دنیایی است که قدرت در آن حرف اول و آخر را می‌زند؛ نه حقوق بین‌المللی که خود غربی‌ها نوشته‌اند و نه حتی بهانه‌سازی کمی مشروع تا افکار عمومی را قانع کند. 🔸 اما پرده‌ی بعدی، حتی از این هم عجیب‌تر است. ترامپ بدون هیچ بهانه‌ی مشروعی، اجازه بین‌المللی یا اجازه داخلی، رئیس جمهور یک کشور را می‌رباید و سپس می‌گوید چون ما صنعت نفت ونزوئلا را در یک روزی در گذشته دور سرپا کرده‌ایم، پس نفت آنها متعلق به ماست. توجیهی که به اندازه‌ی توجیه صهیونیست‌ها برای اشغال فلسطین احمقانه و ساده لوحانه است. بازگشت این شکل از استعمار پیر برای دزدی نفت، ما را به یاد انگلستان دوره‌ی الیزابت می‌اندازد. جاییکه بریتانیا چون قدرتمند بود، به هر نقطه از دنیا دست‌اندازی می‌کرد. دیگر برخلاف دوران قبل از جنگ جهانی دوم، توجیهات حقوقی سطحی وجود ندارد. برخلاف دوران پس از جنگ جهانی دوم، تلاش برای تحمیق و همراه کردن کشورهای مستعمره وجود ندارد. ترامپ خیلی واضح و بدون رودربایستی می‌گوید که نفت آن کشور متعلق به ماست چون ما می‌توانیم نفت‌شان را از آنها بگیریم. 🔹 وجه بعدی در موضوع گرینلند هم به همین اندازه تمسخرآمیز برای حقوق بین‌الملل است. مقامات آمریکایی می‌گویند چون برای امنیت و منافع ملی نیاز به گرینلند داریم، پس آن را تصاحب خواهیم کرد. اینبار دیگر ایران یا ونزوئلا در مقابل آمریکا نیستند. بلکه کشورهای اروپایی و پیمان ناتو در مقابل آمریکا قرار دارند. دقیقا با همین منطق لخت و عریان است که ترامپ می‌خواهد جهان را بچاپد. 🔸 استعمار در واضح‌ترین شکل خود بازگشته. تمام تلاش بشر اومانیست برای نوشتن حقوق بین‌المللی که از او دربرابر امثال خودش محافظت کند، با عقبگردی صد ساله مواجه شده. شعارهای حقوق بشری غربی یا نظم جهانی مبتنی بر لیبرال-دموکراسی هم دیگر ارزشی ندارد. این نتیجه سیصد سال تمدن‌سازی غربی است که دوباره یاد گذشته‌ی خود در غارت منابع کشورهای ضعیف را کرده. اینبار اما پوچ‌تر از قبل و پس از سردادن انواع شعارهای زیبا و زرورق شده در هشتاد سال گذشته. اما دنیا متفاوت از آن هشتاد سال گذشته شده. شرق اینبار با قدرت اقتصادی و خلاقیت تولیدی به قدرت رسیده و کشورهای غربی دیگر به اندازه‌ی گذشته قدرتمند نیستند. ✅@ghalibaffan

📍#بخش_دوم: این ماجرا، طرف دیگری هم دارد. طرفی که با تمام این عریانی غارت و استعمار، راسا و با خواست خود می‌خواهد مفعول آن باشد. 📝 نواصولگرا نوشت: 🔸 از استعمارگر تقاضا می‌کند یا شاید حتی التماس می‌کند که او را در دایره‌ی استعمار خود قرار دهد. طرفی که بخاطر وضع موجود خود یا ذهنیت فانتزی‌اش از دوران پس از مستعمره شدن، هر واقعیت مبرهنی درباره جنایتکار بودن استعمارگر را نمی‌پذیرد. اگر وضعیت عراق و افغانستان پسااشغال را به او نشان دهی، فحاشی می‌کند. اگر وضعیت جنگ داخلی سوریه و آتشبار هرچند وقت یکبار رژیم صهیونی بر سوریه را به او نمایش دهی، فانتزی‌های چند خیابان دمشق در سال میلادی جدید را به تو نمایش می‌دهد که گروهی کوچک در آن می‌رقصند. اگر دزدی بدون رودربایستی ترامپ از منابع نفتی ونزوئلا را به او نمایش دهی، می‌گوید که بورس آنها فلان درصد رشد داشته. به قول چند دوست جامعه‌شناس ما، این یک «ذهن استعمارزده» است که خود را ابژه قرار می‌دهد با اینکه می‌داند چه نسبتی با استعمارگر خواهد داشت. 🔹 نمادهای متعددی از این شخصیت استعمارزده در دوره اول استعمار انگلیسی وجود دارد. هم در هند که افراد مختلفی خود را به مثابه برده در اختیار استعمارگران بریتانیایی قرار می‌دادند و هم در ایران که امثال تقی‌زاده خود را در همین نقش بازتعریف می‌کردند. جاییکه در صفحه دوم کتابش (1289) می‌نویسد «ایران باید ظاهرا و باطنا و جسما و روحا فرنگی ماب شود و بس». همانطور که طرف استعمار دورباره بازگشته، طرف مستعمره‌زده، خودباخته و وطن فروش هم با همان عریانی بازگشته است. 🔸 این یک تیپ شخصیتی است که دوباره با ماچادو در ونزوئلا و پهلوی در ایران تکرار می‌شود. شخصیتی که هیچ ریشه‌ای ندارد و خود را یکسره در اختیار طرف غارتگر قرار می‌دهد تا شاید ته‌مانده‌ای از منافع به تاراج برده شده به او برسد. شخصیتی که نه عزت نفس دارد و نه آن را فهم می‌کند. شخصیتی که با زور دشمن در عرصه رسانه و ثروت شناخته شده و از خود چیزی نداشته تا معروف شود. شخصیتی کاملا گوش به فرمان که در مسیر طرح کلی استعمار پیر اما بازگشته اقدام می‌کند و از ترس کنار گذاشته شدن، حتی در یک موضوع هم با رئیس خود بحث نمی‌کند. 🔹 عجیبتر از این تیپ شخصیتی، گروه طرفدار آن است. گروهی که حتی از مواهب ته‌مانده استعمار هم بی‌بهره است اما در فانتزی‌های ساخته شده و ذهنی زیست می‌کند. بغض او از وضعیت کنونی، ذهنش را فاسد کرده تا بفهمد در طرف مقابل چیزی جز یک سراب دروغین وجود ندارد. حتی در مقابل آن دشمنی که هفت ماه پیش به این کشور حمله کرد و بیش از هزار و پانصد ایرانی را کشت، سرتعظیم فرود می‌آورد و به او امید می‌بندد. با او به صورت مستقیم یا غیرمستقیم همکاری می‌کند و در اغتشاشات شرکت فعالانه دارد. دارایی کشورش را می‌سوزاند تا شاید از دل آن بهشتی غربی به دست ابلیس درآید. این یک تیپ شخصیتی عجیب است. باید اینها را بیشتر شناخت و فهم کرد که سیر رسیدن آنان به چنین نقطه‌ای چه بوده؟ کدام عملیات رسانه‌ای باعث شده تا هرگونه تعقلی در آنان بمیرد؟ کدام زمینه‌ی اجتماعی و رخدادهایی آنها را به این شکل از خود، کشور خود و مردم خود متنفر ساخته است؟ حتما نواقصی در اینجا وجود داشته که چنین شخصیتی در آن به وجود آمده. برطرف کردن این نواقص برای جلوگیری از تولید چنین شخصیت‌هایی از وظایف نظام حکمرانی برای نسل‌های بعدی است. ضربات امثال تقی‌زاده به منافع ملی در تاریخ این کشور ثبت شده، باید از تکرار تاریخ در به وجود آمدن اینگونه شخصیت‌ها تا جای ممکن جلوگیری کرد. ✅@ghalibaffan