بعنوان یک ایرانی، به جایی غیر از خاورمیانه احساس تعلق ندارم. احساس خستگی و فرسودگی دارم وقتی به جایی غیر خاورمیانه فکر می‌کنم. من با رسومات خاور میانه مانوسم. همونجایی که تو ریلزای اینستاگرامی صفحه سیاه سفید می‌شه و ریمیکس کرجی می‌اد و می‌نویسه: "من به این چاره بی‌چاره دچارم هرشب"

خخ. حالا انگار جایی غیر از خاور میانه برام رِد کارپت باز کردن، برایم ریخته‌اند

آدمها از شرّ آدمها به خواب پناه ببرند. این یک دستور است تماس فرت

کاش می‌تونستیم با یوفوها تماس برقرار کنیم. تماس چشمی. جفت چشمای ادمی زاد دلمو زده، دلم پنج شیشتا چشم ورقلمبیده می‌خواد، درشت و گود رفته و عجیب و غریب

need

چه اسمی دارم. نرگس داره باورم نمی‌شه

تا حالا تجربش کردید؟ چندبار اسمتونو می‌گید و باورتون نمیشه اسمتون اسمتونه

هرچقدر بیشتر تکرار می‌کنی اسمتو بیشتر باورت نمیشه انگار از ابعاد هویتی خارج میشی

چقدر عاجزیم. در انسان بودن. خدایا یه بشکنی بزن دیگه اینم باید ما بگیم؟

انسان هرچه سنش بالا می‌رود روحش کش می‌آید.

ملات روح انسان کشسانی بالایی دارد. ظریفت و گنجایش و پتانسیل یا هر کوفتی که شما می‌نامیدش کش می‌آید. کش ما دارد جر میخورد.

آدمها دو دسته‌اند.