📚 دفتر قصه بادکنک فیلی ✏️جدول و سرگرمی:تقویت سطوح درک مطلب (pirls) 🗣گفت و گو: تقویت مهارت صحبت کردن 🎨نقاشی: بروز عواطف و احساسات 🎤قصه گویی: رشد تخیل 📝داستان نویسی: تمرین آفرینشگری ✨دارای تاییدیه سازمان پژوهش و برنامه ریزی وزارت آموزش و پرورش 🎬 فیلم معرفی دفترقصه با انتخاب لینک زیر👇 https://www.meraat.ir/Story/gd_1_note_badkonakFili.mp4 ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی از لینک زیر بازدید فرمایید: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰

2️⃣ معرفی اجزای بسته قصه و داستان (قسمت دوم) ✅ دفتر قصه ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی از لینک زیر بازدید فرمایید: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰

🦋از کتابخانه انسانی تا مصاحبه؛ شناخت همکلاسی‌ها از مسیر داستان

🦋از کتابخانه انسانی تا مصاحبه؛ شناخت همکلاسی‌ها از مسیر داستان بسیاری از معلمان فکر می‌کنند قصه‌گویی نیاز به تخصص یا زمان زیاد دارد، در حالی که با چند ابزار ساده می‌توان آن را به بخشی از جریان عادی کلاس تبدیل کرد. اولین و مؤثرترین ابزار، «دفتر خاطرات تعاملی» است. به دانش‌آموزان فرصت دهید هر روز یا هر هفته یک اتفاق کوچک از زندگی‌شان را بنویسند و سپس شما با بازخورد مثبت، سوال یا یک جملهٔ تأمل‌برانگیز پاسخ دهید. این کار نه تنها مهارت نوشتن را تقویت می‌کند، بلکه به کودک نشان می‌دهد که داستانش شنیده می‌شود و ارزش دارد. دومین ابزار، «کارت‌های خروج» در پایان هر جلسه است. از بچه‌ها بخواهید روی یک برگهٔ کوچک بنویسند که امروز چه ارتباطی بین درس و زندگی‌شان پیدا کرده‌اند. مثلاً بعد از تدریس مبحث «همکاری»، از آن‌ها بخواهید موقعیتی را تعریف کنند که در آن با یک دوست همکاری کرده‌اند. این کار کم‌کم آن‌ها را به اشتراک‌گذاری داستان‌های شخصی عادت می‌دهد و به شما بازخوردی صادقانه از درک آن‌ها می‌دهد. سومین راهکار خلاقانه، «کتابخانه انسانی» است. هر دانش‌آموز یک «کتاب زنده» است که داستانی منحصربه‌فرد دارد؛ از علاقه‌مندی‌های ورزشی گرفته تا تجربیات خانوادگی. یک روز را به این اختصاص دهید که هر کودک در چند دقیقه داستان خود را برای چند همکلاسی تعریف کند و آن‌ها هم سوال بپرسند. این کار همدلی را تقویت می‌کند و به بچه‌ها می‌آموزد که هر کس دنیای پیچیده‌ای درون خود دارد. چهارمین ابزار، «مصاحبه با دانش‌آموزان» در هفتهٔ اول سال تحصیلی است. از بچه‌ها بخواهید سوالاتی طراحی کنند تا از همکلاسی‌های جدیدشان بپرسند؛ مثلاً «بهترین خاطرهٔ تابستانت چه بود؟» یا «چه چیزی تو را خوشحال می‌کند؟». این فعالیت ساده، جو کلاس را از روز اول صمیمی و مشارکتی می‌کند و به شما کمک می‌کند تا شخصیت و پیشینهٔ هر دانش‌آموز را بهتر بشناسید. با این چهار ابزار، قصه‌گویی به یک عادت روزمره و لذت‌بخش تبدیل می‌شود.

📕 «آن طرف کوه» 📝 نویسنده: فروزنده خداجو 🎨 تصویرگر: کیانا میرزایی 👥 مخاطبان: دانش آموزان پایه دوم ابتدایی لاک‌پشت‌ها آهسته راه می‌روند ... خیلی آهسته! حالا اگر لاکپشتی بخواد خودش رو بالای تپه برسونه چقدر طول می‌کشه؟ اصلآً چرا باید بخواد چنین کاری بکنه؟ ... به نظرتون موفق می‌شه؟... 💥 قصه‌ی‌ «آن طرف کوه» را بخوان تا جواب این سؤال‌ها را پیدا کنی. 📚 قصه‌های «مهمانی موش‌ها»، «هدیه‌ گنجشکی» و «غولی که خواب می‌دزدید» هم از این کتاب شیرین و خواندنی هستند. ╭•⊰◄📚›••⊱─━─━─━•─┈· · · ⬇️ برای مشاهده محصولات از لینک زیر بازدید فرمایید: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰ 🌐 وب‌سایت ما: instory.ir shop.meraat.ir

روز بزرگداشت شیخ صفی الدین اردبیلی گرامی باد.🌹 مرکز توسعه سواد خواندن ☎️ ۰۲۱_۸۸۸۳۷۰۰۰

🏕نمایش خلاق؛ بهترین تمرین برای پرورش سخنوری و نویسندگی نمایش خلاق یک کارگاه زنده و پویا برای تقویت همه جانبه مهارت‌های زبانی است. در حین اجرا، کودکان ناچار به گفتگو، نقش‌آفرینی، بازگویی داستان و حتی خلق پایان‌های جدید هستند. این فعالیت‌های متنوع، دایره واژگان آنها را به شکل طبیعی و غیرمستقیم گسترش می‌دهد، مهارت گفتاری و قدرت بیانشان را افزایش می‌دهد و توانایی روایتگری را در آنها پرورش می‌دهد. این روش در مقایسه با تمرین‌های سنتی و تکراری نگارش یا حفظ لغت، بسیار مؤثرتر است. چون کودک در حین بازی، کلمات را در بافت صحیح و همراه با احساس به کار می‌برد و این نوع یادگیری، عمیق‌تر و ماندگارتر است. کودکی که در نمایش خلاق شرکت کرده، به مرور زمان به یک «خواننده‌ی فعال» تبدیل می‌شود؛ کسی که نه تنها می‌خواند، بلکه می‌تواند درباره متن فکر کند، آن را نقد کند و با دیگران به اشتراک بگذارد. برای بهره‌گیری از این مزیت، پس از اتمام نمایش، حتماً زمانی را به گفتگو و بحث درباره داستان اختصاص دهید. از کودکان بخواهید داستان را با کلمات خودشان برای شما بازگو کنند یا برای شخصیت‌ها، مونولوگ‌های جدید بسازند. این کار، علاوه بر تثبیت یادگیری، اعتماد به نفس کلامی آنها را نیز به طرز چشمگیری افزایش می‌دهد و آنها را برای مطالعه مستقل آماده‌تر می‌کند. 🦋در دفتر قصه هر کتاب، انجام نمایش خلاق برای فهم بهتر داستان پیش‌بینی شده است. ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰

🔶️قفسه کتاب داستان در کلاس، حال بچه‌ها را بهتر می‌کند! 🔰تأکید اسداله مرادی عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان، بر اهمیت قصه‌خوانی و قدرت خیال‌ورزی. 🌼 مادران باید به خیال‌ورزی کودکان میدان بدهند. اگر در کلاس‌های مدرسه، قفسه کتاب‌های داستان داشته باشیم، حال بچه‌ها را بهتر می‌کنیم. 🦋علت اصلی علاقه بچه‌ها به کارتون‌ها و انیمیشن‌ها، امکان خیال‌ورزی بهتر و بیشتر آن‌ها در این قبیل فیلم‌هاست. 🏕بچه‌ها از اینکه در حال زندگی می‌کنند، لذت می‌برند در حالی که ما نمی‌توانیم مثل آن‌ها باشیم. ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰ ما را با عبارت زیر را در اینستاگرام جستجو کنید. instory_ir

3️⃣ معرفی اجزای بسته قصه و داستان (قسمت سوم) ✅ راهنمای بسته ویژه مربی ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی از لینک زیر بازدید فرمایید: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰

مسلم بهرآسمانی از معلمان و مدیران خوش تجربه در آموزش و پرورش استان کرمان است. سال‌ها مدیریت دبیرستان عشایری را بر عهده داشته و مجدد به حوزه مورد علاقه‌اش یعنی مقطع ابتدایی (معاون آموزشی دبستان عطار روستای شهرک آزادگان عنبرآباد) بازگشته است. یک خاطره در باره نقش و اهمیت قصه و داستان در حوزه فعالیتش را با ما درمیان گذاشته که باهم‌ می‌خوانیم. 👇👇

🌼اینجا پشت هر قفسه، یک دنیا لبخند پنهان است دلم برای روزی می‌سوزد که یک کودک، فقط برای پر کردن صفحه‌های سفید دفترش درس می‌خواند، اما هیچ‌وقت طعم شیرین ورود به دنیای یک داستان را نچشیده بود. من در روستای خودمان بزرگ شدم و خوب می‌دانم که کتاب غیردرسی، مثل یک پنجره به سوی آسمانی دیگر است. وقتی به چشم‌های کنجکاو بچه‌های مدرسه‌مان نگاه می‌کردم، انگار نه انگار که در روستا هستیم؛ ذهنشان مثل زمینی تشنه بود و من می‌خواستم بارانی از دانایی بر سرشان ببارد. با خودم گفتم: "اگر نتوانم عشق به کتاب را در این دیوارهای ساده جاری کنم، پس معلمی‌ام بی‌ثمر است." دستم را به سمت بازار دوستان کتاب‌فروش دراز کردم و با کلی ذوق و وسواس، جعبه‌هایی پر از کتاب‌های رنگی و تصویری به مدرسه آوردم. قفسه‌های چوبی قدیمی را که گرد و غبار گرفته بود، پاک کردم و کتاب‌ها را مثل جان‌های تازه‌ای ردیف کردم. اسمش را گذاشتم «کتابخانه مهربانی»؛ جایی که کتابدار نداشت و هیچ کس مراقب نبود. فقط بچه‌ها خودشان کتاب را برمی‌داشتند، می‌بردند خانه و زیر نور مهتابی می‌خواندند و فردا با چشمانی که برق یک ماجراجویی داشت، برمی‌گرداندند. دیدن یک دانش‌آموز که لای کتابش گم می‌شود، برایم از هر جایزه‌ای بزرگ‌تر بود. اما دلم بیشتر می‌خواست؛ می‌خواستم کتاب فقط روی قفسه نماند، بلکه در فضا نفس بکشد. توی آن روزهای شلوغ مجازی، ایده‌ای به ذهنم رسید که خودم هم باورم نمی‌شد اینقدر جواب دهد: «رادیو داستان مدرسه». از بچه‌ها خواستم کتابی را که برای مطالعه انتخاب کردند با صدای خودشان بخوانند و برایمان ضبط کنند. اولین بار صدای لرزان یک دانش‌آموز پایه دومی را که با شوق داستانش را روایت می‌کرد، در کانال والدین گذاشتم، دلم غنج رفت. آن صدا، نه فقط برای همکلاسی‌ها، بلکه برای مادران و پدرانی که پای گوشی نشسته بودند، یک رویا بود. کتاب، از یک شیء بی‌جان، تبدیل شد به پلی بین دل یک کودک و دل یک خانواده. خیلی از والدین همان شب برای بچه‌شان کتاب جدید تهیه کردند تا صدایشان را در رادیوی مدرسه ثبت کنند. اما قشنگ‌ترین و شاید جسورانه‌ترین تصمیمم، تغییر آیین هدیه بود. من با تمام وجود از والدین خواهش کردم که دیگر برای جشن‌ها و تولدها؛ اسباب‌بازی و لباس نخرند؛ گفتم: "به جای شیء، یک دنیا هدیه بدهید؛ یک کتاب." در دلم رویا می‌پروراندم روزی برسد که بچه‌ها با ذوق بگویند: "برای تولدم کتاب گرفتم!" و این فرهنگ، مثل دانه‌ای در خاک کویری روستا، سبز شود. راستش، هم به جیب خانواده‌ها کمک می‌کرد و هم به روح بچه‌ها. حالا وقتی به آن روزها فکر می‌کنم، می‌بینم که کتابخانه مهربانی، رادیوی داستان و هدیه‌های کاغذی، تنها کارهای اجرایی نبودند؛ آنها قطعه‌های پازل رویای من بودند. رویای مدرسه‌ای که در آن بچه‌ها با کتاب نفس می‌کشند، با کتاب حرف می‌زنند و با کتاب، راهی به فردایی روشن‌تر پیدا می‌کنند. این تازه شروع ماجراست و من می‌دانم که سال‌های بعد، این حس شیرین، ریشه‌دارتر از همیشه خواهد شد.

🏕 ا‌کثر تعلیم و تربیت ما مبتنی بر حافظه است. یعنی حافظه افراد معیاری برای باارزش بودن اوست. اما این درحالی است که ما با خاطره، چیزی را یاد می‌گیریم و خاطره با خطر همراه است. در حوزه یادگیری چند مرحله وجود دارد. 🔶️احمدرضا آذربایجانی (آذر) پژوهشگر علوم تربیتی، آشنا به هنرهای تجسمی و موسیقی و روانشناس، در این رابطه  نکاتی را مطرح می‌کند. ⬇️ مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰ ما را با عبارت زیر را در اینستاگرام جستجو کنید. instory_ir