🌼وقتی کتاب وارد خانه می‌شود، عادت خواندن هم می‌آید 👇👇

خواندن داستان برای کودک زمانی می‌تواند به یک عادت پایدار تبدیل شود که کتاب، بخشی طبیعی از زندگی روزمره خانواده باشد. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که «محیط سوادآموزی خانه» فقط به علاقه والدین مربوط نیست؛ تعداد و تنوع کتاب‌ها، دسترسی کودک به کتاب و فرصت‌هایی که برای خواندن در خانه فراهم می‌شود نیز اهمیت زیادی دارد. بررسی گسترده سال ۲۰۲۵ که ۴۶ مطالعه و بیش از ۵۶ هزار کودک را دربرگرفته، نشان داده است که کتاب‌خوانی مشترک در خانه با رشد زبان و واژگان کودکان رابطه مثبت دارد. از این یافته می‌توان یک تجربه ساده و کم‌هزینه را نتیجه‌گیری کرد. 📚کتابخانه خانوادگی کوچک لازم نیست خانواده صدها کتاب داشته باشد. حتی ۱۰ تا ۲۰ کتاب داستان مناسب سن کودک می‌تواند نقطه شروع باشد. کتاب‌ها را در جایی قرار دهید که کودک خودش بتواند آنها را ببیند و بردارد. هر هفته نیز یک زمان مشخص برای انتخاب کتاب، خواندن و گفت‌وگو درباره آن در نظر بگیرید. مربیان و معلمان نیز می‌توانند این کار را به یک برنامه مدرسه‌ای تبدیل کنند. مثلاً هر دانش‌آموز یک کتاب از کتابخانه کلاس به خانه ببرد و هفته بعد درباره آن با خانواده گفت‌وگو کند. حتی می‌توان از خانواده خواست در یک برگه کوتاه بنویسند: «کدام قسمت داستان را بیشتر دوست داشتیم؟»، «کودک چه سؤالی پرسید؟» و «اگر جای شخصیت اصلی بودیم چه می‌کردیم؟» به این ترتیب، کتاب از مدرسه به خانه و از خانه دوباره به مدرسه بازمی‌گردد. نکته مهم این است که هدف، زیاد کردن تعداد کتاب‌های خوانده‌شده نیست؛ بلکه ساختن یک عادت خانوادگی است. اگر کودک هر شب فقط ۱۵ دقیقه در کنار پدر، مادر، خواهر یا برادر خود با کتاب و داستان زندگی کند، به تدریج کتاب برای او از یک وسیله آموزشی به بخشی از زندگی تبدیل می‌شود. این همان تغییری است که برنامه‌های ترویج خواندن باید به دنبال آن باشند.

✅ برنامه توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی از لینک زیر بازدید نمایید: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰

🦋قصه‌خوانی؛ پناهگاه امن کودکان دبستانی در روزهای پرتنش 💐در شرایط بحرانی، کودکان دبستانی که سن ۶ تا ۱۲ سال را تجربه می‌کنند، به‌طور جدی‌تری با واقعیت‌های اطراف مواجه می‌شوند. در این میان، قصه‌گویی نقش کلیدی در کاهش اضطراب و ایجاد ثبات روانی در این گروه سنی دارد. رویا فرهادصفت روانشناس و کارشناس آموزشی با بیان این مطلب گفت:" کودکان دبستانی توانایی تحلیل بیشتری نسبت به پیش‌دبستانی‌ها دارند و بحران را از طریق اخبار، گفت‌وگوهای بزرگسالان یا تغییرات محیط مدرسه درک می‌کنند. این کودکان نه‌تنها نگران آینده هستند، بلکه سؤالات هستی‌شناختی عمیقی درباره اتفاقات اطراف خود می‌پرسند. در چنین شرایطی، قصه تنها یک پناهگاه عاطفی نیست، بلکه به‌عنوان ابزاری شناختی به آن‌ها کمک می‌کند تا واقعیت‌های سخت را بهتر درک کنند و معنایی برای وقایع دشوار بیابند." او افزود:" داستان‌هایی که مضامین همدلی، تاب‌آوری و گذشتن دارند، به کودکان کمک می‌کنند تا الگوهای ذهنی مناسبی برای مواجهه با مشکلات شخصی و جمعی درونی کنند. آن‌ها از طریق شنیدن داستان‌های قهرمانانی که شکست می‌خورند و دوباره تلاش می‌کنند، می‌آموزند که خود نیز در برابر مشکلات ایستادگی خواهند کرد. این فرآیند به کودکان اطمینان می‌دهد که آن‌ها شکننده نیستند و می‌توانند از دل چالش‌ها قدرتمندتر بیرون بیایند."

🦋مدل مرآت در توسعه سواد خواندن / ۹ 🌼 آثار خواندن عمیق ما با ایجاد فرصت برای خواندن عمیق، چه مقدماتی را برای دانش‌آموزان فراهم‌ می‌کنیم؟ خواندن عمیق چه تاثیری بر روی بچه‌های ما می‌گذارد؟ 🎵این فایل صوتی کوتاه را گوش کنید. محمد ناصری نویسنده، پژوهشگر و مدیر مرکز توسعه سواد خواندن مرآت، در این رابطه صحبتی با شما دارد. 🌼 هر هفته چند نکته‌ی ظریف از مدل مرآت در توسعه سواد خواندن را با شما درمیان می‌گذاریم تا فرزندان‌مان "زنگ سواد خواندن" را بهتر تجربه کنند.

🔶️مدیر به مثابه معمار توسعه سواد خواندن؛ بازتعریف نقش مدیران در مدرسه متن کامل👇👇

🔶️مدیر به مثابه معمار توسعه سواد خواندن؛ بازتعریف نقش مدیران در مدرسه 📚حیدر تورانی سردبير مجله مدیریت مدرسه و استاد تمام مدیریت آموزشی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش در دومین وبینار توسعه سواد خواندن با موضوع «مدیر به مثابه معمار توسعه سواد خواندن» تأکید کرد که تحقق سواد خواندن در مدارس مستلزم بازتعریف و به‌روزرسانی نقش مدیران است؛ نقشی که باید از کنترل‌گری و فرماندهی به رهبری یادگیری، طراحی و کوچینگ تغییر یابد. وی که در کارنامه فعالیت‌هایش از تدریس در مدرسه تا سرپرستی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی درسی وزارت آموزش و پرورش دیده می‌شود با بیان این نکته ضمن اشاره به اینکه بحث «مدیر به مثابه معمار توسعه سواد خواندن» موضوعی جامع و جدید است، تصریح کرد: برای تحقق این هدف، مدیر باید ابتدا نقش خود را به‌خوبی درک کند و جایگاه خویش را در مدرسه بازتعریف و به‌روزرسانی نماید. تورانی با اشاره به نقش‌های سنتی مانند «مدیر به مثابه خدمتگزار، پدر، مادر یا اداره‌کننده مدرسه» گفت که در شرایط امروز باید جلوتر حرکت کرد و مدیر را به مثابه رهبر یادگیری، سهم‌پرداز یادگیری، طراح یادگیری و مربی و منتور مدرسه دید. این نویسنده و مدیر باتجربه حوزه آموزش و پرورش هشدار داد اگر مدیر خود را در این جایگاه جدید نبیند و بازتعریف نکند، دستیابی به سواد خواندن مورد نظر یا ممکن نخواهد بود یا بسیار دیر محقق می‌شود. به گفته وی، مدیری که خود را بیشتر کارپرداز، کنترل‌گر، فرمانده، برنامه‌ریز یا گزارش‌گر می‌داند، معمولاً با این وضعیت ارتباط برقرار نمی‌کند و از آن فاصله می‌گیرد. بنابراین لازم است چرخشی در تعریف و نقش مدیریت ایجاد شود و مدیر به مثابه رهبر آموزشی و رهبر یادگیری مدرسه عمل کند. او در ادامه با تشبیه مدیر به معمار توضیح داد: "معمار تعیین می‌کند پله‌ها کجا ساخته شوند، نه اینکه چگونه ساخته شوند. مدیری که در نقش معمار ظاهر می‌شود می‌تواند نقشه مدرسه را ترسیم و تبیین کند و به معلمان فرصت دهد تا آنچه در نقشه تعریف شده را در عمل محقق سازند و دانش‌آموزان، والدین و همه ذی‌نفعان را به خدمت بگیرند." تورانی تأکید کرد که مدیر باید برای فرهنگ خواندن و یادگیری نقشه مناسب تهیه کند، مدرسه را در شرایط یادگیری قرار دهد و نوجویی و نوخواهی را در افراد ایجاد کند، زیرا به تعبیر وی، «آنچه ما را به اینجا رسانده است، در ماندن ما در اینجا کافی نیست.

📖از روان‌خوانی تا ساختن معنا؛ بازتعریف سواد خواندن در مدارس متن کامل👇👇

📖از روان‌خوانی تا ساختن معنا؛ بازتعریف سواد خواندن در مدارس 🔷️محمد ناصری نویسنده، پژوهشگر و مدیرکل اسبق دفتر انتشارات و فناوری آموزشی در وبینار «مدیر به مثابه معمار توسعه سواد خواندن» با تأکید بر تفاوت بنیادین روان‌خوانی و سواد خواندن، گفت: اگر مدیر مدرسه نگاه و نگرش درستی به سواد خواندن نداشته باشد، این سواد در مدرسه توسعه پیدا نمی‌کند و یادگیری عمیق هرگز اتفاق نمی‌افتد. ناصری در این وبینار که با همراهی جمعی از مدیران مدارس از نقاط مختلف کشور برگزار شد، با استناد به سخنان حیدر تورانی استاد تمام مدیریت آموزشی و سردبیر مجله مدیریت مدرسه، نقش مدیر را به عنوان معمار توسعه سواد خواندن و راهبر تعلیم و تربیت، نقشی درست و متین دانست و گفت: "ما نگاه تقلیدگرایانه‌ای به سواد خواندن داریم و آن را مترادف با روان‌خوانی و درست‌خوانی می‌گیریم، در حالی که بین سواد خواندن به معنای واقعی و روان‌خوانی فاصله بسیار بزرگی وجود دارد." وی تصریح کرد که اگر مدیر به عنوان رهبر آموزشی مدرسه، نگرش درستی به سواد خواندن نداشته باشد، این سواد توسعه پیدا نمی‌کند. وی با تشبیه خواندن به یک اتاق یا سالن، روان‌خوانی را کلید ورود و دروازه این اتاق دانست و افزود: "باید بتوانیم متن را بخوانیم، اما این فقط باز کردن در است؛ اینکه داخل این اتاق چیست، داستان دیگری است." ناصری با ذکر مثال‌هایی از حفظ غزلیات حافظ توسط دانش‌آموزان دبستانی و حفظ ابیات شاهنامه و گلستان سعدی توضیح داد که این دانش‌آموزان روان می‌خوانند اما متن را نمی‌فهمند. وی سطوح سواد خواندن را چنین برشمرد: خواندن متن مقدمه است، بعد فهم، بعد اندیشه، بعد ارتباط با متن به انحاء گوناگون و در نهایت زندگی با متن. ناصری با اشاره به داستان ابن‌سینا و کتاب «اغراض ما بعدالطبیعه» فارابی گفت: "ابن‌سینا متن ارسطو را چهل بار خواند و حفظ کرد اما نفهمید و تنها پس از خواندن شرح فارابی بود که فهمید." وی تأکید کرد نمی‌توان دانش‌آموزی را که روان می‌خواند ولی نمی‌فهمد، دارای بهره هوشی کمتر دانست. ناصری با استناد به مطالعات بین‌المللی مانند پرلز هشدار داد که دانش‌آموزان ایرانی در سواد خواندن ضعف دارند و اگر سواد خواندن در دبستان درست نشود، یادگیری عمیق اتفاق نمی‌افتد. وی در پایان با اشاره به تعریف یونسکو از سواد — توانایی ایجاد تغییر در زندگی از طریق خواندن — خواستار تجدیدنظر مدیران به عنوان رهبران آموزشی در نگرش به سواد خواندن شد و یادآور شد که نباید روان‌خوانی را مترادف با سواد خواندن گرفت.

✏️همزمان با فرا رسیدن ماه مهر، بازگشایی مدارس و شروع سال تحصیلی جدید؛ یادداشتی به قلم دکتر حیدر تورانی سردبير مجله مدیریت مدرسه و استاد تمام دانشگاه مدیریت آموزشی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش به دست‌مان رسید که در ادامه تقدیم شما علاقمندان به حوزه تعلیم‌وتربیت می‌کنیم.

🔰 هزاران ققنوس در خط مقدم دانایی ✍️ حیدر تورانی، ۲۴ شهریور ماه ۱۴۰۵. به بهانه بازگشایی مدارس ✅ سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ برای مدارس ایران، یک سال معمولی نیست؛ لحظه‌ای تاریخی است. همه مردمان این سرزمین، به‌گونه‌ای، با جنگی وجودی و تمدنی مواجه شده‌اند و همچنان درگیر آن‌اند. دانش‌آموزان، معلمان و خانواده‌ها، هر یک به شیوه‌ای با این جنگ زیسته‌اند و در حال زیستن‌اند. مدارسی مستقیماً و عامدانه هدف حمله مدعیان مدنیت و حقوق انسانی قرار گرفته‌اند و صدها دانش‌آموز و معلم، دیگر نیستند تا شور و شوق آغاز سال تحصیلی را دوباره تجربه کنند. نیمکت‌ها و صندلی‌های مدرسه تا ابد چشم‌به‌راه آنان خواهند ماند. این جنگ تحمیلی و تمدنی، اقتصاد مدارس را نیز با دشواری مواجه کرده است. خانواده‌های بسیاری توان تحمل هزینه‌های مضاعف را ندارند و آموزش‌وپرورش نیز آمادگی افزایش سرانه مدارس را ندارد. در چنین روزگاری، اهریمنان یأس، به کمین نشسته‌اند تا از خاموش شدن شعله دانایی در سرزمین مدرسه، هلهله سر دهند. اما آنان یک چیز را نشناخته‌اند: مدرسه ایرانی را. مدرسه ایرانی، با همت مدیران خود، آماده است تا ققنوس‌وار از میان خاکستر دشواری‌ها برخیزد و آتش دانایی و امید را برای کودکان و نوجوانان این سرزمین پاسداری کند. مدیران مدارس، با درک شرایط، با ایمان به حقیقت، تعهد به دانایی و ایده‌های منحصربه‌فرد خود، در حال آماده‌سازی مدارس برای استقبال از دانش‌آموزان‌اند. آنچه در واقعیت جاری است، همین ایده‌های زمینه‌مند و بافتارمندِ امیدآفرینی است؛ ایده‌هایی که با حداقل امکانات در دسترس و حداکثر احساس مسئولیت، طراحی و اجرا می‌شوند. مدیرانی که نداری را با پوست و گوشت و استخوان می‌زیند، اما نمی‌گذارند کودکان، تلخی آن را زندگی کنند؛ شبیه همان مادری که وقتی چیزی برای پختن نداشت، دیگ آب را بر اجاق خانه می‌گذاشت تا کودکانش حس نداشتن را نفهمند. امروز نیز مدیر مدرسه، دیگ امید را بر اجاق مدرسه بار گذاشته است. در آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۶–۱۴۰۵، در میانه این نبرد تمدنی، به احترام و وقار هزاران مدیر مدرسه‌ای که عاشقانه و مسئولانه دروازه‌های مدرسه و کلاس‌های درس را به روی کودکان و نوجوانان این سرزمین می‌گشایند، باید ایستاد و تعظیم کرد؛ مدیرانی که در بیرون لبخند می‌زنند و در درون، خشم مقدس و بغض نداشته‌ها را فرو می‌خورند. این فروخوردن، از جنس یأس و تسلیم نیست؛ از جنس فهم عمیق امر تربیتی است. آنان می‌دانند کودک نباید بار سنگین رنج بزرگسالان را بر دوش بکشد و مدرسه، حتی در سخت‌ترین روزها، باید پناهگاه امید و آینده باشد. هزاران مدیر مدرسه، امروز در خط مقدم نبرد با اهریمن یأس، ناامیدی، نکبت‌پراکنی و کج اندیشی ایستاده‌اند؛ بی‌هیاهو، بی‌ادعا و با کمترین امکانات، اما با بزرگ‌ترین سرمایه: ایمان به کودک و آینده. چه باشکوه و اسطوره‌ای جلوه‌گر شده‌اند مدیران مدارس ایرانی در سال تحصیلی ۱۴۰۶–۱۴۰۵؛ ققنوس‌هایی که نمی‌گذارند چراغ دانایی ایران خاموش شود. 🌷🌷🌷❤️❤️❤️🌸🌸🌸

🎧❤️ قصه ظهر جمعه ❤️ 🎧 📗 کتاب آن طرف کوه (پایه دوم) لاک پشت ها آهسته راه می روند؛ خیلی آهسته حالا اگر لاک پشتی بخواهد خودش را به بالای یک کوه برساند، چه قدر طول می کشد؟ اصلا چرا باید بخواهد این کار را بکند؟ و آیا موفق میشود؟ قصه ی آن طرف کوه را بخوان تا جواب این سوال ها را پیدا کنی قصه های دیگر این کتاب هم شیرین و خواندنی است. ✅ پیشنهاد: داستان‌ها را برای بچه‌ها پخش کنید و در مورد آنها گفت‌وگو کنید و لذت ببرید.👌 🔊 برای شنیدن فایل صوتی داستان از لینک زیر بازدید نمایید: https://www.meraat.ir/story/gd_2_anTarafeKooh_sound.mp3 ⬇️ برای مشاهده محصولات توسعه سواد خواندن مدرسه محور مرآت و فیلم‌های معرفی از لینک زیر بازدید فرمایید: https://survey.porsline.ir/s/Zbrnqbt7 ✉️ پیامک: ۰۲۱۸۵۶۷۰ ☎️ تلفن پشتیبانی : ۰۲۱۸۸۸۳۷۰۰۰