🌼توقفی در جاده، برای درسی از جنس عشق متن کامل👇👇👇

🌼توقفی در جاده، برای درسی از جنس عشق جنگ با مرگ و زندگی آدم‌ها شوخی ندارد. با اولین پرواز جنگنده‌های دشمن بر فراز شهرها، هر خانواده‌ای در جستجوی نقطه‌ای امن بود. اما مدیر، معاون و معلم؛ نگران آینده دانش‌آموزان بودند. کلاس‌های آنلاین برپا می‌کردند، تدریس را ادامه می‌دادند و آزمون‌ها را با اپلیکیشن‌های موجود، دورادور برگزار می‌کردند.  وقتی محبت، مهربانی، انسانیت و حس مسئولیت‌پذیری از پشت تلفن به اطلاع والدین بچه‌ها در شرایط بحران منتقل می‌شد، دانش‌آموزان و والدین هم عاشقانه همراه بودند. این خاطره از نظام‌الله جوادی معاون مدرسه علم و ایمان از منطقه ۴ آموزش و پرورش تهران به نمایندگی از یکایک همکارانش  به دستمان رسیده است. او از شاگردی می‌گوید که به دلیل حضور در مسیر جاده، زنگ اول کلاس را کامل در دسترس نبود. ساعت دوم که آزمون داشتند در نقطه‌ای از مسیر که خط تلفن و اینترنت برقرار شد، کنار جاده توقف کردند تا امتحان بدهد و برای ساعت بعد هم که ارتباط برقرار شد، در کلاس درس شرکت کرد. این ماجرا خودش یک داستان است، یک قصه واقعی که خواندنش حس خوبی به ما می‌دهد. 🦋در روزگاری که حتی دیوارهای شهر هم از ترس می‌لرزیدند و جاده‌ها پر بود از مردمانی که امنیت را در «فرار» جستجو می‌کردند، معلمان، معاونان و مدیرانی تصمیم گرفتند بمانند. بمانند تا ثابت کنند که آموزش، تعطیل‌بردار نیست و مدرسه، حتی اگر بی‌سقف و بی‌دیوار شود، تا ابد در دل معلم زنده است. در میان آن همه به ظاهر غائب، خانواده‌ای را به خاطر دارم که در مسیر سفر بودند. جنگ، امانشان را بریده بود و در آن تلاطم جاده و ترس، از بچه‌شان خواسته بودم در یک آزمون آنلاین شرکت کند. مادر بغض‌آلود می‌گفت: «آقای جوادی، ما در راهیم. جلسه‌ی اول را که ...، ولی جلسه‌ی دوم...». ناگهان پدر دانش‌آموز وسط حرفش پرید و گفت: «صبر کنید!» الان پسرم در آزمون کلاسی شرکت می‌کند. پدر خانواده، درست در دل آن ناامنی و دود و خطر، ماشین را کنار جاده‌ای خاکی نگه داشت. همان جا که فقط خدا بود و کوه‌ها و ناله‌ی باد. پدر گفت: «اینجا آنتن دارد آقا! پسرم امتحانش را می‌دهد. این درس را نمی‌شود عقب انداخت، مگر شما خودتان در مدرسه‌تان نیستید!» و من در سکوت دفترم، اشک‌هایم را آرام آرام پاک می‌کردم. دانش‌آموزی را تصور کنید که روی صندلی خودرو، در جاده‌ای که انتهایش معلوم نیست، به عشق معلمش امتحان می‌دهد. این فقط یک امتحان ریاضی نبود، این یعنی معنای یک نسل تازه زخم خورده بود که با نخ تسبیح «مسئولیت‌پذیری» معلمش، مهره‌هایش از هم نپاشید. کسی چه می‌داند؟ شاید در پس آن بمباران‌های گوش‌خراش، بچه‌ها فهمیدند که «انسان بودن» از «شاگرد بودن» مهم‌تر است. وقتی آن خانواده‌ها می‌گفتند ما برای امنیت خودمان از شهر خارج شده‌ایم اما شما و همکارانتان در مدرسه‌اید، من فقط یک جمله در دلم زمزمه می‌کردم: «مدرسه، امن‌ترین نقطه‌ی دنیاست؛ حتی اگر بمب‌ها روی نقشه، نامش را خط زده باشند.»

🌸خجسته میلاد امام هادى (ع) بر پویندگانِ راه حق مبارک باد🌸✨ #امام_هادی مرکز توسعه سواد خواندن ☎️ ۰۲۱_۸۵۶۷۰

✏️تجربه‌های شما، چراغ راه دوستان 💐نونهالان و کودکان و دانش‌آموزان در این روزگار صداهایی شنیدند که سخت دلهره‌آور بود. صحنه‌هایی دیدند که در قاب چشمان زیبای آنان بسیار ترسناک و زشت بود. این خاصیت جنگی بود که بر ایران عزیزمان تحمیل شد. در میان زشتی‌های این جنگ تحمیلی، صحنه‌هایی زیبا و باشکوه از همدلی و شجاعت، ایثار و شهامت هم با شکوهی تمام از ایران عزیزمان خلق شد و فرزندان ما با چشمان زیبای خود آن‌ها را هم دیدند.صحنه هایی که شایسته روایت صمیمانه شماست. 🗞و اما : شما مربیان مهربان، مدیران باتدبیر و والدین فداکار؛ در این مدت هر کدام قدم‌هایی برداشتید و چاره‌هایی اندیشیدید که آرامش را در حد توان به بچه‌ها بازگرداند. نمونه‌هایی از این راهکارها را تعدادی از شما مربیان عزیز، معلمان گرانقدر و حتی والدین ارجمند با ما درمیان گذاشتید. هنوز هم فرصت هست و ما از تجربه‌های ارزنده شما استقبال می‌کنیم. برای ما از این راهکارها بنویسید. ما این تدبیرها را اگر دوست داشتید به نام خودتان منتشر می‌کنیم. این تجربه‌ها چراغ راهی پیش پای دیگران است. 🙏منتظر نوشته‌های شما هستیم.

📚 نگاهی به نقش ادبیات کودک از زاویه شکل‌دهی به تعلق ملی با قصه‌های تاریخی 🌼ارتباط داستان و تاریخ، رابطه‌ای دوسویه و پویاست؛ از یک سو تاریخ منبع الهام داستان‌هاست و از سوی دیگر، داستان‌های تاریخی کودک، درک نسل جدید از گذشته را شکل می‌دهند و نقشی کلیدی در ایجاد هویت تاریخی و احساس تعلق ملی دارند. متن کامل👇👇👇

📚 نگاهی به نقش ادبیات کودک از زاویه شکل‌دهی به تعلق ملی با قصه‌های تاریخی 🌼ارتباط داستان و تاریخ، رابطه‌ای دوسویه و پویاست؛ از یک سو تاریخ منبع الهام داستان‌هاست و از سوی دیگر، داستان‌های تاریخی کودک، درک نسل جدید از گذشته را شکل می‌دهند و نقشی کلیدی در ایجاد هویت تاریخی و احساس تعلق ملی دارند. ناصر نادری نویسنده و کارشناس ادبیات کودک و نوجوان در همین ارتباط گفت:" پژوهش‌های حوزه ادبیات کودک نشان می‌دهد که داستان‌های تاریخی صرفاً ابزاری برای سرگرمی نیستند، بلکه نقش بنیادینی در شکل‌دهی به هویت تاریخی و ملی کودکان ایفا می‌کنند. این داستان‌ها با برقراری ارتباط عاطفی میان کودک و رویدادهای گذشته، او را به کنشگری آگاه در برابر تاریخ تبدیل می‌کنند. کارشناسان بر این باورند که تاریخ و داستان در یک تعامل پویا، یکدیگر را بازتولید می‌کنند. در نخستین سطح از این تعامل، تاریخ به عنوان منبع الهام برای خلق داستان‌ها عمل می‌کند. بازآفرینی اسطوره‌ها، حماسه‌های ملی و شخصیت‌های تاریخی در قالب داستانی و متناسب با درک کودک، نه تنها او را با گذشته آشنا می‌کند، بلکه زمینه تقویت حس تعلق به یک سرزمین و ملت را فراهم می‌آورد. به این ترتیب، تاریخ از دل متون خشک به روایت‌های زنده و ملموس بدل می‌شود." این پژوهشگر حوزه ادبیات کودک در ادامه افزود:" نقش داستان نیز فراتر از انتقال ساده اطلاعات است. در بسیاری از موارد، داستان‌های کودک به عنوان میراث‌دار و منتقل‌کننده تاریخ عمل می‌کنند. برای نمونه، داستان‌های خلق‌شده درباره هشت سال دفاع مقدس، نه تنها ارزش‌ها و واقعیت‌های آن دوران را بازتاب می‌دهند، بلکه سند زنده‌ای از خاطره جمعی و احساسات مردم آن سال‌ها به شمار می‌روند. این داستان‌ها، کودک را با چالش‌ها و تجربه‌های زیسته نسل قبل روبه‌رو می‌کنند." نادری در پایان تاکید کرد:" با این حال، صاحبنظران هشدار می‌دهند که این رابطه، نیازمند مدیریت دقیق است. خطر تحریف تاریخ به بهانه ساده‌سازی برای کودک، یا انتخاب روایت‌هایی که تنها بر جنگ‌ها و پادشاهان تمرکز دارند و از زندگی روزمره مردم و زنان غافل می‌شوند، از جمله چالش‌های پیش روی نویسندگان داستان تاریخی کودک است. تعادل میان واقعیت و تخیل، خط قرمزی است که رعایت آن برای حفظ اعتبار تاریخی و تربیت نسلی پرسشگر ضروری است."

با سلام و احترام، به اطلاع همراهان گرامی می‌رساند، در صورت نیاز به دریافت پشتیبانی، یکی از راه‌های ارتباطی با موسسه از طریق پیامک است و می‌توانید مسائل و درخواست‌های خود را از طریق پیامک به شماره 85670 ارسال نمایید تا در اسرع وقت نسبت به رسیدگی و برقراری ارتباط با شما اقدام شود. این روش ارتباطی، بستری مناسب برای دریافت سریع خدمات پشتیبانی فراهم می‌آورد. #پیامک

🔷️معرفی کتاب «چگونه داستان بنویسیم؟ رازها و رمزهای سفر به جهان داستان برای کودکان 🔖اگر دلت می‌خواد قصه بنویسی.... اگر ایده های مختلف داری اگر می‌خوای بدونی چطور می‌شه داستان واقعی ساخت .... این کتاب دقیقا برای تو نوشته شده در این کتاب یاد می‌گیری ✏️چطور ایده های قشنگ پیدا کنی ✏️چطور یک داستان منظم و جالب بسازی ✏️چطور شخصیت‌های باحال و دوست داشتنی خلق کنی ✏️از زبان چه کسی قصه‌ات رو تعریف کنی ✏️چطور قصه‌ات رو روایت کنی تا خواننده حوصله اش سر نره 📘و در آخر... چه جور داستانی برای تو بهترینه نویسنده ناصر نادری تصویرگر: حمید خلوتی این کتاب مثل یک راهنمای کوچک و مهربون دستت رو می‌گیره و قدم به قدم تو رو وارد دنیای جادویی داستان نویسی می‌کنه. برای تهیه کتاب، اینجا کلیک کن. http://shop.meraat.ir http://Www.instory.ir 🎥 لینک معرفی بسته قصه و داستان http://www.meraat.ir/survey/s-1n1e7QL ۰۲۱_۸۵۶۷۰ ☎️

🌟 دکتر اسدالله مرادی استاد دانشگاه فرهنگیان از تقويت خيال پردازی با قصه و داستان می‌گوید: 📍«قصه در مدرسه» ساحت خیال را پرورش می‌دهد. کودکان در خیال‌پردازی از بزرگترها قوی‌تر هستند. 📝ساحت خیال، ساحت بسیار بزرگی است و همه کارهای بزرگ اول در عالم خیال تولید می‌شوند و بعداً به منصه ظهور می‌رسند. حتی تمدن‌های بزرگ هم اول در ساحت خیال پدیدار شده‌اند. ✨ #پرورش_خیال #کودکان #قصه_گویی

🌹 عید غدیر، سالروز اتمام نعمت و هنگامه اعلان وصایت و ولایت امیرالمومنین بر شما خجسته باد🌸 #غدیر #عید_غدیر مرکز توسعه سواد خواندن ☎️ ۰۲۱_۸۵۶۷۰

در روزگاری که هجوم سرگرمی‌های زودگذر و محتوای سطحی، ذهن و زبان کودکان ما را نشانه رفته، بازگشت به گنجینه‌های کهنِ ادب فارسی؛ نه یک انتخاب، که یک ضرورت است. اما پرسش اینجاست: چگونه می‌توان "شاهنامه"ی حکیم توس را به کودکان دبستانی نزدیک کرد بدون آنکه آنان را از همان ابتدا از فرهنگ ریشه‌دار خود دلزده سازیم؟ نوشتاری که پیش رو دارید، پاسخِ زیبا و نگاه اعظم موسوی، شاعر، نویسنده، منتقد و پژوهشگر حوزه کودک و نوجوان به این پرسش است. او بیش از دو دهه تجربه کارشناسی در کانون‌ پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان فارس را داشته و هم اکنون در آموزش و پرورش این استان ادامه فعالیت می‌دهد. موسوی که از تجربه قصه‌گویی و داوری در جشنواره‌های قصه‌گویی هم برخوردار است چنین می‌نویسد: 👇👇👇

🗞شاهنامه را باید قصه کرد، نه درس داد سال‌هاست که دغدغه‌ی انتقال میراث غنی فرهنگی‌مان به نسل‌های آینده را داشته‌ام و در این مسیر، «شاهنامه» همواره یکی از مهم‌ترین و در عین حال چالش‌برانگیزترین گنجینه‌ها بوده است. تجربه‌ام نشان داده که آشنایی کودکان دبستانی با این اثر سترگ، نباید یک برنامه‌ی آموزشی خشک و رسمی باشد؛ بلکه باید جرقه‌ای باشد که از مسیر قصه، تصویر، بازی و گفت‌وگو، در دل آن‌ها زده شود. بارها شاهد بوده‌ام که شاهنامه، وقتی از قصه بیرون می‌آید و با زبان کودکانه روایت می‌شود، از یک متن کهن و دور، به دنیایی زنده و هیجان‌انگیز برایشان بدل می‌شود. کودکان دبستانی با تحلیل‌های پیچیده و توضیحات طولانی ارتباط نمی‌گیرند؛ آن‌ها با تصویر، با هیجان، با شخصیت و با ماجرا همراه می‌شوند. برای همین، شاهنامه، اگر از دل روایت و تجربه بیرون بیاید، می‌تواند به یکی از شیرین‌ترین تجربه‌های فرهنگی‌شان تبدیل شود. در کار با بچه‌ها، متوجه شدم که بهترین نقطه شروع برای آشنایی با شاهنامه، تمرکز بر شخصیت‌ها است، نه کلیت تاریخ و ساختار پیچیده‌ی آن. نام‌هایی چون رستم، سیاوش، زال، رودابه و فریدون برایشان جذابیت بیشتری دارد؛ چون هر کدام نماینده‌ی یک ویژگی انسانی ملموس هستند: شجاعت، پاکی، مهر، وفاداری، خرد. این ارزش‌ها برای کودک قابل درک‌تر از توصیف سلسله‌های پادشاهی است. شیوه‌ی من در روایت شاهنامه برای این گروه سنی، همیشه بر سادگی و تصویرسازی بنا شده است. به جای خواندن متن اصلی یا حتی خلاصه‌های خشک، داستان‌ها را برایشان تعریف می‌کنم؛ با لحنی که هیجان را منتقل کند، با مکث‌های به‌جا، و با تغییر صدا برای شخصیت‌های مختلف. هر داستان شاهنامه، فرصتی ناب برای گفتگو درباره‌ی یک ارزش اخلاقی است. از دل قصه‌ها می‌شود پرسید که چرا راستی مهم است، چرا وفاداری ارزشمند است، یا چرا یک پهلوان واقعی فقط با زور بازو شناخته نمی‌شود، بلکه باید دل پاک و روحی بزرگ داشته باشد. همین پیوند میان داستان و زندگی روزمره، شاهنامه را از یک اثر ادبی کهن فراتر می‌برد و به ابزاری برای ساختن شخصیت تبدیل می‌کند. تجربه‌هایم در کلاس درس نشان داده که نقاشی، نمایش خلاق و ساخت کاردستی، بهترین همراهان قصه‌های شاهنامه هستند. وقتی کودک رستم را می‌کشد، دیو را با خمیر می‌سازد، یا صحنه‌ای از داستان را با دوستانش بازی می‌کند، در واقع با شاهنامه یک رابطه‌ی فعال و عمیق برقرار کرده است. این مشارکت، نه تنها درک او را بالا می‌برد، بلکه علاقه‌اش را نیز ماندگار می‌سازد. شاهنامه همچنین دریچه‌ای است به سوی غنی‌سازی زبان فارسی؛ زبانی که ریشه‌های عمیقی در این اثر کهن دارد. کلماتی مانند:پهلوان، نبرد، یاری، وفا، داد و بیداد، اگر در دل داستان و با زبانی ساده معرفی شوند، به‌تدریج در ذهن کودک جا می‌گیرند و گنجینه‌ی واژگانش را غنی‌تر می‌کنند. اما مهم‌ترین درس من از این سال‌ها این بوده است که شاهنامه در محیط آموزشی نباید به یک درس سنگین تبدیل شود. هدف اصلی، زنده کردن حس شنیدن، دیدن و همدلی در کودک است. اگر او احساس کند که این قصه‌ها به زندگی خودش مربوط هستند، اگر بتواند در آن‌ها ترس، امید، شجاعت و انتخاب را ببیند، آنگاه شاهنامه برایش نه یک متن دشوار، بلکه کتابی دوست‌داشتنی و همراه خواهد شد. در نهایت، با آرامش، سادگی و احترام به دنیای درونی کودک، شاهنامه راه خود را به دل او باز می‌کند. تجربه‌ی من این است که فشارهای آموزشی یا توضیحات طولانی، نتیجه‌ی عکس می‌دهد؛ اما قصه‌گویی از دل برآمده، همیشه اثربخش بوده است.