لحظاتی هست که می‌فهمم چقدر همین زندگی غیرقابل پیش‌بینی کج‌وکوله‌ رو دوست دارم، همین زندگی خودمون که یک‌جاش رو بیشتر بکشی، ممکنه از یک‌جای دیگه‌ش کم بیاد، همین‌ که عجیبه، ناقصه، مضیقه و تنگنا داره، عجله و عقب موندن داره... لحظاتی هست که با همه‌ی این‌ها دوستش دارم و بابت داشتن این لحظه‌ها بسیار خوش‌حالم. #مطهره_نویس #دلی

من خطاب به خودم بعد از نشون دادن احساسم :

‌شب است که آدم را اندوهگین می‌کند ، یا آدم است که برای اندوهگین شدن ، شب را انتظار می‌کشد؟