ما اینجا زاده شدیم و اینجا روییدیم، و اینجا با خاک و آب آشنا شدیم، و اینجا دل به‌عشق سپردیم. پس، بر ماست که از این آب و این خاک، با تمامی توانِ خویش حفاظت کنیم. و بر ماست که تن خاکی‌مان، همین جا، زیر و زِبَرِ همین خاک‌ها، کنارِ همین دریا، خاک شود و خاکسترش بر باد رَود. بر جاده‌های آبی سرخ- نادر ابراهیمی

اونکه فقط ی فیلمه چرا گریه میکنی؟:) اون فیلم:

بابابزرگمو واقعا داشتیم از دست می‌دادیم 🙃

تا اطلاع ثانوی نیستم بچه ها

از خواب بلند شدم پرسیدم موج چندیم؟ خواهر ده ساله م میگه فک کنم 55 میگم می‌دونی یا حدس میزنی ؟ میگه من که نمی‌دونم ولی طبق روال باید 55 باشیم ! اره خلاصه🤝 «زینب یوسفی» @farsitweets

مراقب خودت باش شیرزن..

عکستو بغل میکنم و امشب با آرامش چشمات میخوابم‌....

ماجرای تنظیم پیام شهادت علی لاریجانی توسط خود او 🔹دستیار رسانه‌ای شهید لاریجانی نوشت: ماه‌های آخر، پاهایش روی زمین نبود؛ واقعاً آسمانی شده بود. خیلی نگرانش بودیم. در دلم می‌گفتم حتماً شهید می‌شود. 🔹با خودم گفتم بگذار یک سؤال برای روز مبادا بپرسم. روی متن‌هایش خیلی حساس بود؛ معمار کلمات بود. دقتی که روی متن‌هایش داشت، عجیب بود. 🔹 از او پرسیدم: «دکتر، اگر شهید شدید، متن را با چه شروع کنم؟» لبخند معروفش را زد و گفت: «بنویس: "بنده‌ی خدا، به خدا پیوست."» 🔹خودش متن اعلامیه شهادتش را شروع کرد. می‌دانست شهید می‌شود. شهادتت مبارک، شهید دکتر علی لاریجانی. @Farsna - Link

این فیلم سال پیش، یه فیلم عادی بود... #حسرت

بزرگترین درسی که شهادت شهید شمخانی و لاریجانی بهمون داد این بود که انقدر راحت در مورد آدم ها، سرنوشت هاشون و مواضع شون پیش‌داوری نکنیم. هر آدمی اقدامات بد و خوب داره، هرچی آدم بزرگتر باشه خوبی ها و بدی هاش هم بزرگتره‌ و برجسته‌تره. ولی دلیل نمیشه جلو جلو، درحالی که بین مون هستن، آینده‌شون رو پیش‌بینی کنیم یا لعن و نفرین کنیم و... فقط خدا میدونه عاقبت ماها چی میشه... فقط خداست که انتخاب میکنه کیو بخره و کیو نه...؟ شهید شمخانی کم فحش و تهمت نخورد، همینطور شهید لاریجانی... اونا رفتن و حالا ماییم و شرمندگی حرفایی که شاید پشت سرشون زدیم. و البته نحوه رفتار با کسایی که باقی موندن... ماییم که باید درس بگیریم هرچیزی رو راجب هر کسی نگیم، توی استفاده از کلمات مون دقت کنیم، مثل نقل و نبات به خودمون لعنت نفرستیم...

تهمت، تا نقطه‌ای از قلب آدم‌و می‌سوزونه که هیچ عذری مرهم‌اش نمیشه...