می‌گفت: «من که نیستم دیگه کی می‌خواد بخاطر برقِ توی چشم‌هات موقع شیطنت قند توی دلش آب بشه؟»

نمی‌دونم چرا، ولی این چندروز مثلاً نشستم دارم متن‌های کانال‌های مورعلاقم رو چک می‌کنم یهو می‌بینم عه! چشم‌هام داره تار می‌بینه... یا مثلاً قبلِ افطار برنامه‌ی محفل رو که می‌بینیم و هم‌زمان وسایل افطاری رو آماده می‌کنم یهو می‌بینم عه! بغض چی می‌گه دیگه این وسط؟ یا مثلاًتر نشستم دارم با گوشی کار می‌کنم یهو می‌بینم عه! بی‌دلیل فکرم رفته سمت شکسته‌های قلبم و چشم‌هام خیس شدن! خب چه وضعیه این الان؟:)💔🤌🏻

کاش می‌تونستم همین الان برای همه‌چیز بزنم زیر گریه!

سعی دارم این وضعیت‌هارو به نبودش ربط ندم! ولی خب... همه‌ی این‌ها صددرصد به نبودنش و جای‌خالیش متصلن!

کاش دفعه‌ی دیگه که می‌خوای بیای و زندگیم رو مختل کنی قبلش یه‌جوری بهم خبر بدی!

درسته بی‌رحمیه؛ ولی وقتی خودت نیستی بهتره فکرت هم نباشه!:)

کاش می‌شد برگه‌ی مرخصی از زندگی هم مثل مرخصی از دوره برای تجدید روحیه‌م برام امضاء کنید خانم مقدمِ عزیزم...:)❤️‍🩹🚶🏻‍♀️

اشک‌هایی که این دنیا می‌ریزیم، توی اون دنیا به نفع ما شهادت می‌دن یا بر علیهمون؟:)

کاش می‌شد کمک دانلود کرد برای جمع کردن اتاق و آشپزخونه...🥲🤏🏻

جداً چهارشنبه‌سوری چه عیدیه که کشته و مصدومی می‌ده؟🗿