سلام رفقای دل ✨ هر كس یتیمی را سرپرستى كند تا آن كه بى نياز گردد، خداوند به سبب اين كار بهشت را بر او واجب سازد، همچنان كه آتش دوزخ را بر خورنده مال يتيم واجب ساخته است. بحارالأنوار ج72، ص4 به همت بچه های همیشه پایه کانال محبین قصد دهمین (اردیبهشت ماه) واریزی ماهانه رو به حساب فرزند یتیم و معنوی کانال محبین رو داریم... مبلغ تعیین شده ماهانه: 20.000.000 میلیون تومان به نیت خانوم حضرت رقیه: ۶۶۶ سهم ۳۰ هزار تومانی که شما می‌تونید با یک سهم ، یا بیشتر در ثواب بزرگ کمک به بچه های یتیم و بی سرپرست شریک باشید🌱‌ از طریق این شماره کارت میتونید کمک هاتون رو واریز کنید: بزنید روی شماره کارت کپی میشه!

5892107046819390

«بنام مجموعه فرهنگی جهادی محبین» بسم الله بگو و سهمی تو این کار برای آخرتت داشته باش! #فور_واجب https://eitaa.com/joinchat/646971555C4afc13efcd

صداش تغییر کرده بود؛ ولی نوع حرف زدن و لفظ کلماتش، همه متعلق به همون دوسال پیش بود...((((:

کاش می‌شد صداش رو ضبط کرد و موقع دلتنگی و ناامیدی، گوشش داد.

تنها لبخند از ته‌دل و خوش‌حالی امروزم، صحبت کردن با نگین، بعد از مدت‌ها بود... قلبم پروانه‌ای شد...:)💖🦋

چی می‌شد اگه آدم‌ها باهمدیگه مهربون‌تر می‌بودن؟

نقاشی نجات‌دهنده‌ی منه!

کدومش بهتره یا بدتره رو نمی‌دونم؛ ولی یه‌وقتا، یه‌کسایی، از یه‌جایی به بعد، از عاطفی بودن و احساس خرج کردن بی‌غیدوشرط، تبدیل می‌شن به کسایی که کنار نزدیک‌ترین‌هاشون هم تمام احساساتشون رو رها نمی‌کنن و ریزبه‌ریز عاطفه‌شون رو با حساب‌کتاب خرج می‌کنن. و یه وقتا، یه کسای دیگه‌ای، از یه‌جایی به بعد، از سرد بودن و چکیده خرج کردن محبت و احساساتشون، تبدیل می‌شن به کسایی که بابت هرچیز ریز و درشتی احساساتی می‌شن و دیگه کاسه‌ی تنهایی تحمل کردنشون پر شده و جلوی هرکس و ناکسی ذوق‌زده و گاهی فرو می‌ریزن!

خدایا شکرت برای صدای اذان؛ که آرامش قلب‌هامونه.✨🤲🏻❤️‍🩹(:

باارزش‌ترین دارایی که دارم، قاب‌عکس سه‌در‌چهار از تصویر داییمه؛ زیباترین اثرهنری خدا، محکم‌ترین پشتوانه، دل‌انگیز‌ترین دلگرمی، شجاع‌ترین و باگذشت‌ترین آدم زندگیم و رفیق روزهای خوب و بدم... آره؛ اون پررنگ‌ترین دلیل منه، برای لبخند زدن و در آرامش زیستن.✨❤️‍🩹🫂(:

سه سلام رو به کربلای حسین یادتون نره:) صلی الله علیک یا ابا عبدالله @ir_mohebin

داشتم به این فکر می‌کردم که برای تولد ستایش یه طراحی ساده از پاندا بکشم و بعد با خودم گفتم طراحی ساده‌ش شاید خیلی ظاهر جذب‌کننده‌ای نداشته باشه هرچند ستایش از پاندا خوشش میاد، و خیلی یهویی تصمیم گرفتم که روی مقوا بکشمش و با گواش رنگش کنم... داشتم ذوق‌زده می‌شدم که بعد از مدت‌ها تصمیم گرفتم برم سمت نقاشی و گواش‌هام... که یادم افتاد فردا نزدیک ظهر باید برم بیرون و تا پس‌فردا ظهر هم خونه نیستم و الان انقدر خستم که حتی از فکر کردن به انجام کاری فلج می‌شم و برای صدتا کار فقط تا شنبه وقت دارم که جمعه مغازه‌ها بسته‌ست و شنبه رو قراره از صبح برای دوستمون وقت بذاریم و... فقط تنها چیزی که می‌تونم توی این شرایط بگم اینه که «از فامیلمون-تک‌تکشون-، همشون متنفرم!» چون قضیه‌ی فردا و انجامش، وظیفه‌ی من نبوده و نیست! هیچ منتی برای این‌کار سر خانواده‌م نمی‌ذارم؛ ولی فامیلامون؟ حتی لایقشن که بابتش تحقیر بشن! چون خیلی حقیرتر از این حرف‌هان-تک‌تکشون-!(((((((((((((:

وقتی نوشتم «-تک‌تکشون-»، برای جمع بستن خاله بزرگم پشیمون شدم؛ و خیلی‌وقته که اصلاً بحثش جداست... و صددرصد پسردایی‌هام و دختردایی‌هام و مهدیه-دخترِ خاله‌بزرگم- رو هیچ‌موقعی قاطی فامیل ندونستم و نمی‌دونم! اون‌ها جزء خانواده‌م حساب می‌شن؛ و دوست داشتم این موضوع رو روشن کنم، هم برای خودم، هم شماهایی که این متن رو می‌خونید...