بر افراز کوه در پناه نام تو شد در زمین، چون فلاش ماه ای که تاجت از دخشش خورشید است عزتت از دل تاریخ، امید است هر کجا نام تو آمد، شکوه بود هر کجا جاوید گشتی، فروغ بود زنده ای در هر کلام و هر سخن نام تو جاوید است،در هر دو جهان