می‌گفت آدمی که در کتاب غرق نشود و با طبیعت زندگی نکند و خیال پرداز نباشد، هیچ‌چیز ندارد، هیچ‌چیز.

بارون باعث میشه حس کنم زندم

من زندگی‌ام را لا‌به‌لای صفحات کتاب سپری کرده‌ام. در نبود ارتباطات انسانی با شخصیت های کاغذی پیوندی نزدیک داشتم. در خلال داستان‌های بافته در تار و پود تاریخ عشق و شکست را زندگی کردم؛ با آن‌ها نوجوانی را تجربه کردم. وجود من متشکل از حروف است، شخصیتی که با جملات خلق شده، ساخته و پرداخته‌ی تخیلات داستانی است. جولیت ، خردم کن

من واسه‌ی هربار دیدنِ بارون اینطوری ذوق میکنم تو که دیگه جای خود داشتی..

آسمان تاریک‌ و‌ تاریک‌تر می‌شود، سیاهی و کبودی در رقابتند، اما ستاره‌ها هنوز برای تو می‌درخشند.

هیچوقت ادمای برونگرا رو درک نکردم

فدات

اورتینک خیلی کلمه‌ی ناچیزیه دربرابر کاری که من با مغزم میکنم