#حضرت_معصومه_سلام_الله_علیها 《 بانوی آفتاب 》 امشب شميم آمدن گل رسيده است يعنی گلی به گلشن هستی دميده است جانبخش تر ز رايحه ی گلشن بهشت برما نسيم مرحمت حق وزيده است ازآسمان هفتم خود نور كردگار خطی زنور تابه مدينه كشيده است مهری به روشنایی آئينه ی عفاف ازنور لايزال خودش آفريده است درآسمان نوشت كه معصومه  نام اوست نامی كه روشنایی قدرو مقام اوست موسي كه از رسيدن او باخبر شده درطور خويش شاهد نور شجرشده لبخند گرم اوبه همه می دهدنشان آثار شادمانی او بيشتر شده ازنجم ثاقبی كه دميده به دامنش آغوش نجمه جلوگه آن قمر شده شكرانه ی شكفتن آن بانوی عفاف موسی نشسته گرم نماز سحر شده خيل فرشتگان به فلك مات مانده اند ازآسمان به مقدم اوگُل فشانده اند ای دل مدينه از همه جا ديدنی تر است ازكعبه ازمحيط صفا ديدنی تراست روكن براين حريم كه ازمسجدالحرام اين قبلگاه اهل ولا ديدنی تراست او سيب سرخ گلشن موسی بن جعفر است يعنی كه از بهشت وفا ديدنی تر است از هركه شادمان شده در اين بهارعشق گلخنده ی امام رضا ديدنی تراست روبر حريم قدسی اين دلنواز كن عيدی دهدامام،تودستی درازكن اين فاطمی نسب كه بودفاطمی مرام آئينه ای ز عصمت اوراگرفته وام من عاجزم ز درك مقام كسی كه هست هم بر امام دخترو هم خواهرامام اوآن كريمه ای است كه ازفيض حق بود خيركثير بر همه عالم علی الدوام هرروز درحريم بهشتی او ز عرش خيل ملك رسندحضورش به احترام زيبد به او كه آينة ذات كوثراست اوكوثر مقدس موسي بن جعفراست ای ا فتخار مكتب قرآن خوش آمدی ای خواهر امام خراسان خوش آمدی هرچند درمدينه شكفتی چوگل ،ولی بانوی آفتابی ايران خوش آمدی گنجينه ی عفاف و شرفنامه ی حيات آئينه ی نجابت و ايمان خوش آمدی پروانه سان ملائك رحمت ندا دهند ای شمع بزم محفل خوبان خوش آمدی بال فرشتگان خدا فرش راه توست روشن ترين سپيده ی دل ها نگاه توست شهرعلوم قم زتو وخود عليمه ای درعلم و فضل و دانش و تقوا  فهيمه ای گويند عالمان جهان برتو  عالمه اجداد تو حكيم جهان تو حكيمه ای قدرت فزون تراست از آن چه سروده اند ساره چو هاجراست براين در ند يمه ای حاجت رواست سائل درگاه جود تو ازبس رئوف هستی و بس كه كريمه ای هركس غريب بردرت آمد غريب نيست ازچشمه ی عنايت تو بی نصيب نيست بابرقی از نگاه تو رخشنده می شوم با آفتاب مهرتو تابنده می شوم احساس سرفرازیم ازبا تو بودن است ای سرفراز، بی تو سرافکنده می شوم ازشعر نارسا وازاين كوتهی طبع باردگر حضور تو شرمنده مي شوم لطفت هميشه شامل حال«وفایی»است ازاين مرام توست كه دل زنده مي شوم اين شعر رابه پاي محبّت حساب كن آئينه ی وجود مرا ناب ناب كن شعر:سیدهاشم وفایی http://eitaa.com/gom121 ┄┅═══••↭••═══┅┄ کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث