چه کسی از میان ما به زندگی آری گفت و بالغ شد؟
آنکه جدیتی یافت به مانند جدیتِ در کودکی به هنگام بازی
وقتی چیزی موجودیت می یابد که با جهان پیرامون خود ارتباط می گیرد و اثر می گذارد.
انگشتم را در هستی فرو می برم- بوی پوچی می دهد. من کجا هستم؟ این چیزی که آن را جهان می خوانند چیست؟ چه کسی مرا به این دام انداخته و اکنون مرا وانهاده است؟ من کی هستم؟ چگونه به جهان آمده ام؟ چرا با من مشورت نشد؟
دلیل اینکه دوست داریم در دامان طبیعت باشیم ،این است که طبیعت هیچ نظری در مورد ما ندارد..
وقتی اکثریت سلولهای بدن انسان، آرزوی مرگ یک سلول رو دارن ولی اون سلول هنوز زنده است، ما بهش میگیم سرطان.