" از سحر عطرِ دل‌انگیز تو پیچیده به شهر باز دیشب چه کسی خواب تو را دیده به شهر؟

مصلحت نیست هوا عطر تو را حفظ کند.. شاهدم ابر سیاهیست که باریده به شهر ! "

_

" توی خیابون قدم میزدم و نگاهم به بالا بود، مشغولِ دیدنِ درختای سبزی که برای بوسیدنِ آبیِ آسمون ، سر به هوا بالا کشیده بودند . نسیمِ ملایمی برخلافِ خروشِ ماشین‌ها، وزید و برگ‌ها حرکت کردند.. نگاهم از اونها رها شد و به دورتر افتاد. صدای قدم‌هایم ایستاد ؛ در منظرهٔ دورتر ، [ سرخ و سفید و سبز در تلألوِ مهر و موجِ آرام باد می‌رقصیدند. این میلهٔ بلندقامت و آن پرچمِ برافراشته انگار ، خونِ غرور و افتخار را آنی به رگ هایم جریان داد ! ] برای لحظه‌ای چشمامُ بستم.. دیدم با خیالی راحت و آسوده‌خاطر از بابتِ نبودِ ترسِ مرگ و بمب و جنگ و سرما و حبس ، در خاکِ مستقل‌ترین و مفتخر ترین و مقتدر ترین و آزاده‌ترین سرزمینِ جهان ، نفس می‌کشم ، قدم می‌زنم و عشق رو احساس میکنم ! لبخند زدم ، نگاهم باز بالا افتاد و اینبار گفتم : [ این قلب، تا آخرین نبض، برای این عشق میزنه! خداروشکر که ایرانی‌ام .. ] "  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

_

- بیکلام .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

_