. . . .

_

برایم آشِنا نبود ؛ این چشم‌ها برای کیست؟ این چهرهٔ روشن برای کدام غریبه‌ست؟ صدایی در گلویم نواخته نمی‌شد .. که لبی کشیده شد و لبخندی برایم زد؛ دست جلو آوَرد ‌و نوازشی گرم را بر تنِ پوستِ سردِ صورت‌ام کرد . گفتم: [ کجایی تو ؟ که ام من ؟ جغرافیای ما کجاست ؟.. [شاملو] ] گفت: من ، توام! و ما در حیاطِ‌پشتیِ خیالاتت هستیم . صبر کن و منتظر بمان ، با او رو‌به‌رو میشوی و او آنقدر عشق به خوردَت می‌دهد که تو، من خواهی شد .. فقط در انتظارِ ما بمان و این جسم را به طلوعِ لبخندی واقعی امیدوار کن! - Abr .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

قرار نبود خودش باشه ، نمیدونم چرا کلمات اینطور چیده شد.

اون لحظه ها که میخوای مثلا زود سین نزنی فکر نکنه خبریه اون لحظات از همیشه دیرتر میگذره😂

_

می‌خواست نشان دهد ادب را، یک روز پس از برادر آمد🤍:)))

[ در سال 1348 شمسى ، در يكى از روزهاى تابستان ، زن دايى من نشسته و مشغول پاك كردن سبزى بود. و ما هم بچه ها را در سرداب جمع كرده بوديم و بازى مى كرديم . بچه كوچكى حدودا 2-3 ساله هم بود كه كنار حوض با آب بازى مى كرد. او يكدفعه ، بدون اطلاع ما، به حوض مى افتد. قريب نيم ساعت از افتادن او به حوض گذشته بود كه من از سرداب بالا آمدم و ديدم او روى آب ، به حالت مرده افتاده است . طفل را از حوض بيرون آورده ، كنار حوض در باغچه گذاشتم و صدا زدم : زن دايى ، بيا، سعيد مرده است! او آمد و فرياد زد: يا ابوالفضل العباس ، يا ابوالفضل العباس(ع) ، من اين بچه را از شما مى خواهم ! و اين در حالى بود كه هيچ اميدى به حيات كودك نبود و بايد گفت كاملا مرده بود. در همين حال پدرش هم آمد و در حاليكه رو به قبله ايستاده بود، صدا مى زد: يا امام زمان.. من اين فرزند را از شما مى خواهم ! ناگهان بچه مرده در بغل مادر شروع كرد به گريه كردن ، و به عنايت حضرت ابوالفضل العباس(ع) و حضرت حجه بن الحسن العسكرى عليه السلام حيات مجدد يافت . در حال حاضر، سعيد زنده است و پس از طى تحصيلات ، مهندس هم شده است . به شكرانه بازگشت حيات سعيد، بعد از ظهر آن روز مجلس ‍ روضه اى برگزار كردند كه آقا سيد حبيب ميانجى آمد و توسل به اهل بيت عصمت و طهارت(ع) جست .. ] - حجه الاسلام و المسلمين آقاى حاج شيخ احمد احمدى .  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

. . . .

_

" و ناگهان دلم عجیب برایَت تنگ شد."