. . . .

[ در آغوشَت می‌گیرد، نوازشَت می‌کند .. قول داده ! :) ]

خوش دارم که در نیمه های شب ، در سکوتِ مرموزِ آسمان و زمین ، به مناجات برخیزم .. با ستارگان نجوا کنم و قلبِ خود را به اسرارِ ناگفتنیِ آسمان، بگشایم .. آرام آرام به عمقِ کهکشان‌ها صعود نمایم ، محوِ عالمِ بی‌نهایت شوم . از مرز های علمِ وجود درگذرم و در وادی ثنا غوطه‌ور شوم و جز خدا چیزی را احساس نکنم .. [ آقای شهید مصطفی چمران ]  "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

- امشب به کم قانع نباش! ¹

و بدونِ عشق ، نمیتوانست زنده بماند. [ علی را میگویم ]

‌ ‌[ بی‌نهایت عاشقی ]

‌ما کوچـکیم ؛ آن‌قدر که قـدّمان به آن افـق‌های بلـند که مقـصدِ نـگاهِ عاشـقانه‌ی شما بود، نمی‌رسد .. ما دوریم ؛ آن‌قدر که به خودمان اگر باشد، تا آخرین روز جـهان هم که عـمر کنیم، به مقـصد نمی‌رسیم . ‌

سیزده بدر؟ =))

وقتی خبر شهادت امیرالمومنین علی‌‌علیه‌السلام به عایشه رسید، سجده کرد! با خواندنِ هر توییت و هر هشتگِ پر انزجارِ عایشه‌زادگانی که ناشی از چیزی جز لقمه و نطفۀ غیرحلال و آلوده نیست، هر بار بیش از پیش بر دشمنِ مرتضی علی لعنت گفتم و این دو بیتِ خوش ذوقِ معروف را تکرار کردم: «بر خود که مریدِ حیدرم می‌نازم، همراهِ خدا به دلبرم می‌نازم، دیدم که حرامزاده شد دشمنِ تو، بر دامنِ پاکِ مادرم می‌نازم» قلمِ منِ کمترین، ناتوان‌تر از آن است که از شیرینیِ اشهد أن علی ولی اللهِ اذان، از فاتحِ خیبر، اول مقتدرِ عالم، امیرالمومنین حیدر، ابا الایتام، نورِ چشمِ نبی و علیِ فاطمه دم بزند؛ همینقدر می‌دانم که از کودکی خوانده‌ام «به علی شناختم من، به خدا قسم خدا را».