باید بگم کار درستی میکنی، باور کن.

البته باید به این توجه کرد که تو هر چیزی افراط و تفریط همون چیزیه که باعث خراب شدن وضعیت میشه اما در حد اعتدال.. بد نیست گاهی به خودت امون بدی ؛ یکم صبر کنی با دید گسترده و از دور به مشکلاتت / فردِ مدام توی ذهنت که میخوای فراموشش کنی / بعضی حرفا / رفتار‌ها و.. ، نگاه کنی دربارشون آزادانه‌تر و بی طرف فکر کنی شاید تو هم به نتایج جدیدی برسی!

نتایجی که باعث میشن حالا تصمیمات بهتری بگیری و پشیمونی کمتری رو در آینده به دوش بکشی *

میدونی.. درمورد وقایع فعلا کاری ندارم اما درمورد آدما این حرکته خیلی جوابه حتی در مورد خودت

یه لحظه از خودت دور شو .. چی میبینی؟

[ مباش در پیِ آزار و هرچه خواهی کن؛ که در شریعتِ ما، غیر از این گناهی نیست ]

_

اقااا اعیاااد شعبانیه رو تبریک میگم بهتوننننن 🤍

خب.. دیدی گاهی دلت میخواد یهو فراموش کنی با کیا هستی و بزنی کنار و راه خودتو بری تنها؟

تنها قدم بزنی تنها فکر کنی تنها غذا بخوری تنها تو کافه بشینی تنها بخوابی تنها آهنگ گوش کنی تنها آشپزی کنی و تنها زندگی کنی؟ [ اما فقط برای یمدت که بازه‌ش از چندساعت تا چندسال متغیره ]

وضعیتِ مریضیه در کل اما اگر آدم پر مشغله‌ای باشی میتونی یکم حواستُ از موودش دور کنی و دقیقه به دقیقه به بهونه‌های مختلف فراموشش کنی*