شامیان هنوز هم در گوشِ تاریخ هلهله می‌کنند، می‌شنوی؟ بر جگرِ سوخته‌ و داغ دیده‌مان زخم می‌زنند، می‌بینی؟ اما خدا را شکر کن اگر قطره‌ی اشکی بر گونه‌ات غلطیده. اگر قلبت به سختی آتش گرفته و حتی شاید به تأسفی کوتاه، سری خم کرده‌ای. خدا را شکر کن، طرفی از تاریخ ایستاده‌ای که حال، عزادار و داغ دیده‌ست و همچنان مقتدر و امیدوار. طرفِ حق!

نوشته بود «پس بگو چرا دخترکانمان را بی‌رحمانه زدند، نگو علمدار افتاده بود.» این بار اما پس از علمدار، نگاهِ خیرۀ حرامزادگان به سمت خیمه‌ها بی‌جواب نخواهد ماند ..

"شهید سید علی خامنه‌ای."

چقدر این عبارت برام غریبه و ناآشناست. من همونم که هنوز هم خیال می‌کنم ابراهیم رئیسی زنده‌ست.

—

—

. . .

—

—

—

—