. . . . . . . . . .

آخرین دقایق از ۴۰۴ .. آخرین دقایق از روزهایی که گذشت، گذشت و نه مثلِ یکسال ، که انگار هزارسال بود.

آخرین ثانیه‌ها ..

لبخند‌ها گریه ها دلهای سوخته قلب های گرم نفس های آخر امید..

سالِ نو مبارک :))))) ..

—

« سینِ هشتم سفرهٔ امسال ما، تصویر سیدعلی بود. سینِ نهم سفرهٔ امسال ما، سیدمجتبی بود. سینِ دهم سفرهٔ امسال ما، سبزی و سفیدی و سرخیِ پرچمِ جمهوری‌اسلامیِ‌ایران‌مان بود .. سفرهٔ امسال‌مان، سفرهٔ سین‌های دلتنگی‌ست .. سین‌های عشق و غرور .. سین‌های اشک و دوست‌داشتن. »

براتون سالی خوب ، پر از لبخند و عشق و سعادت و برکت آرزو دارم، برای هممون.

و اووو فراموشم شد. آقای بی‌نهایت، صاحبِ زمین و زمان، مردِ صبور و غمخوارِ تک‌تکِ ما که امسالم غریب و غایب موندی.. عیدتون مبارک :)🤍

پروردگارا مارو جزو اون «عمیاً و بکماً و صماً» قرار نده، نه اینجا، نه اونجا.

وای مک‌کویین افسردگی گرفته :(